• images/banners/gnosis_banner-1.gif
  • images/banners/gnosis_banner-2.gif
  • images/banners/gnosis_banner-3.gif
  • images/banners/gnosis_banner-4.gif
  • images/banners/gnosis_banner-5.gif
  • images/banners/gnosis_banner-6.gif
  • images/banners/gnosis_banner-7.gif
  • images/banners/gnosis_banner-8.gif

gnosisellas-webradio

SAW-Optimized
Α.Δ. Samael Aun Weor

VM-LAKHSMI-OptimizedΑ.Δ. Lakhsmi

 

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΕΝΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΗ 5

 

 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Όλοι οι μεγάλοι Σοφοί της ανθρωπότητας έχουν διδάξει την σοφία του Σύμπαντος μέσω παραβολών, συμβόλων, χρησιμοποιώντας την διάλεκτο (αργκό) των αλχημιστών, την γλώσσα των πουλιών όπως την έλεγαν οι Ίνκας∙ και στο παρόν έργο, ο Αξιοσέβαστος Δάσκαλος LAKHSMI δεν ξεφεύγει από αυτό.

Είμαστε αυτόπτες μάρτυρες των πιο απίστευτων φρικαλεοτήτων, στο τέλος αυτής της πέμπτης Φυλής-ρίζα του πλανήτη Γη και ενώπιον αυτού του καταστρεπτικού πανοράματος, διαφαίνεται ένα ΦΩΣ ελπίδας, φερμένο από τον αγαπημένο μας Δάσκαλο LAKHSMI, ο οποίος, όπως κάνει ο Μωυσής χιλιάδες χρόνια, έχει αναλάβει να είναι ο σύνδεσμος, η γέφυρα ανάμεσα στον γνωστικό λαό και στην Αξιοσέβαστη Λευκή Αδελφότητα για να μας καθοδηγήσει σε μέρος ασφαλές στην έρημο της Μύησης προς την Γη της Επαγγελίας.

Ο Δάσκαλος μας, μας δείχνει ότι η έξοδος είναι ήδη μια πραγματικότητα για κάθε σοβαρό μαθητή του Χριστικού εσωτερισμού∙ ο οποίος έχει κατανοήσει, αποδεχτεί και βιώνει το Μήνυμα του Ζώντος Χριστού∙ σ' αυτό τον μαθητή θα γίνει εύκολο, να σέβεται, να φροντίζει και να αγαπά την Φύση, έτσι ώστε και αυτή να μπορέσει να τον δεχτεί στην αγκαλιά της.

Κάθε άτομο που ασπάζεται αυτή τη θαυμάσια διδασκαλία, πρόκειται να αισθάνεται κάθε φορά περισσότερο την ανάγκη να προχωρήσει ενωμένος με τόπους φυσικούς του πλανήτη μας Γη.

Μπροστά σε ένα οδυνηρό πανόραμα για αυτή την ανθρωπότητα, που κατά καραβάνια εισέρχεται στην άβυσσο, στον ορίζοντα του ΥΔΡΟΧΟΟΥ διαφαίνεται ένας ΗΛΙΟΣ ενθαρρυντικός για όλους εκείνους τους άντρες και γυναίκες με καλή θέληση, που αφιερώνονται να ζήσουν και να ενσαρκώσουν το Μήνυμα της Απελευθέρωσης.

Η ανησυχία μας δεν πρέπει να είναι να σώσουμε το φυσικό μας σώμα, αλλά να μη χάσουμε την Ψυχή μας∙ γι' αυτό είναι σημαντικό το σύνολο των εσωτεριστών γνωστικών μαθητών, να προσπαθήσει τα μέγιστα να αποτελέσει μέρος οποιασδήποτε από τις τρεις ομάδες που ο Αξιοσέβαστος Δάσκαλος έχει οδηγία να βοηθήσει, έτσι ώστε να έχει δικαίωμα να τους συνοδεύσει σε εκείνο τον σίγουρο τόπο της Εξόδου.

Επίσης, θα ήθελα οι φίλοι μας αναγνώστες να αναλύσουν και να στοχαστούν πάνω στο περιεχόμενο των Τριών Μανιών, επειδή, εάν είμαστε ειλικρινείς, οποιαδήποτε από αυτές σε μια στιγμή πλήρους λησμονιάς του εαυτού μας μπορεί να γίνει παρούσα και να παρανοήσουμε.

Άπειρες ευχαριστίες Α.Δ. LAKHSMI για την αφύπνιση του Γνωστικού Λαού με τέτοια απλότητα και σαφήνεια σχετικά με την επικείμενη καταστροφή αυτής, της Πέμπτης Άριας Φυλής μας, η οποία γίνεται εξαιτίας της δηλητηρίασης της ατμόσφαιρας του Πλανήτη μας Γη που δημιουργείται από θύματα και θύτες, και όχι εξαιτίας των πολέμων.

RA

 

 

 

Γράφω αυτή την ιστορία σαν απόρροια τόσων πολλών ιστοριών που έχω να αφηγηθώ στους Γνωστικούς μου αδελφούς και που αποτελούν μέρος της περιόδου εκπαίδευσης που έπρεπε να κάνω σ' αυτό το μακρύ μονοπάτι της Ζωής, όπου για λόγους ήδη γνωστούς σε πολλούς και άγνωστους σε άλλους, έπρεπε να προχωρήσω κάνοντας μια διαδρομή, κατανοώντας τις διάφορες πλευρές της Ζωής∙ και είναι έτσι που σήμερα, έχω αποφασίσει να αποσαφηνίσω σ' εσάς αυτή την δύσκολη και σ' εμένα πολύ οδυνηρή ανέκδοτη ιστορία.

Το μόνο που ζωηρεύει σ'εμένα το ενδιαφέρον, είναι ότι όλοι οι αδελφοί μου θα πάρουν τη μελέτη της ζωντανής Γνώσης σοβαρά, εκείνη τη Γνώση που ζει και πάλλεται στην καρδιά σαν την ζωντανή εκπροσώπηση, του ΖΩΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ∙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΝΟΗ ΤΗΣ Ζωής που εξήλθε από το Άπειρο, για να έρθει σε αυτό τον κόσμο των μορφών για να παρακινήσει τις ουσίες που βρίσκονται διασκορπισμένες στη Φύση και στα ανθρώπινα όντα.

Είναι αναγκαίο να καταλάβουμε ότι ο ΧΡΙΣΤΟΣ δεν είναι ποτέ ιστορικός (δεν είναι μόνο ιστορία), ο ΧΡΙΣΤΟΣ είναι από ένα παρών, μόνο που η διδασκαλία του εκτείνεται σε όλες τις εποχές για να διατηρήσει την παρουσία του υπολανθάνουσα στη Ζωή.

Μια καλοκαιρινή, ηλιόλουστη ημέρα, ενώ ατένιζα το πέρασμα των σύννεφων με άγνωστη κατεύθυνση, γνωρίζοντας ότι αυτή η συντονισμένη κίνηση υπάκουε σε θεϊκά σχέδια και τη μικρή σημασία που δίνουμε σε αυτούς τους ανώνυμους ταξιδιώτες που είναι ορατοί από όλους και που πολύ περισσότερο κανείς δεν γνωρίζει την πολύτιμη αποστολή που εκπληρώνουν στη Ζωή, καθότι είναι επιφορτισμένοι να μεταφέρουν τις βροχές όπου υπάρχει ξηρασία έτσι ώστε να συντηρείται η Ζωή, είπα στον εαυτό μου: «Τι ωραία που θα ήταν αν εμείς σαν ανθρώπινα όντα, θα μπορούσαμε να ξεγλιστρήσουμε στη Ζωή μέσα σε μια ανωνυμία, για να φέρουμε Αγάπη, Σοφία, Ειρήνη και Αρμονία σε τόσα πολλά πλάσματα, που για λόγους άγνωστους, δεν γνωρίζουν τις αιτίες για τις οποίες υποφέρουν».

Ήθελα να γνωρίσω το φαινόμενο που συνέβαινε ανάμεσα σε δυο ομάδες, αντιμέτωπες με το θάνατο, που υπερασπίζονται ιδανικά που στερούνται χριστιανικών βάσεων. Συνέβαινε σε μια περιοχή του βασανισμένου μας Πλανήτη∙ φτάνοντας εκεί ήταν μεγάλη η έκπληξή μου, καθότι σκέφτηκα ότι θα συναντούσα δυο εχθρικούς στρατούς, αλλά δεν ήταν έτσι∙ εκείνο που μπόρεσα να παρατηρήσω ήταν κάτι που άξιζε μια πραγματική ανάλυση και στοχασμό.

Είδα κάποια αιματοβαμμένα σύννεφα που αιωρούνταν πάνω από την πεδιάδα όπου θα λάμβανε χώρα η μάχη∙ σε εκείνα τα σύννεφα σχηματίζονταν φυσαλίδες μεγέθους μπάλας καλαθοσφαίρισης∙ αυτές οι φυσαλίδες παρήγαγαν ήχους που ξεκούφαιναν τα αυτιά μου και συνεπώς τα αυτιά των συγκρουόμενων στρατευμάτων, δημιουργώντας έτσι μια γενική απελπισία.

Ήθελα να δω τους ανθρώπους που ετοιμάζονταν για τη μάχη, όμως δεν είναι εύκολο για μένα να εξηγήσω σε μερικές γραμμές, τη συναισθηματική και ψυχική επίδραση που είχε κάθε ένα από αυτά τα πλάσματα, πολύ λιγότερο, να μπορέσω να εξηγήσω την κατάπληξη και τον τρόμο των παιδιών, γυναικών, ηλικιωμένων και ανυπεράσπιστων που ήταν παρόντες και που γνώριζαν, από ένα φυσικό ένστικτο, ότι εκείνη την ημέρα, επάνω τους θα έπεφτε ο θάνατος. Οι σάρκες των σωμάτων αυτών των ανυπεράσπιστων ανθρώπων, πριν πέσουν από τις σφαίρες ξεσκίζονταν και οι κραυγές του τρόμου που εξέπεμπαν, δημιουργούσαν μαύρα σύννεφα καταιγίδας τα οποία ανακατεύονταν με τα κόκκινα σύννεφα των αντιπάλων τους.

Βλέποντας αυτό είπα στον εαυτό μου: «Γιατί αυτά τα πρόσωπα πριν πέσουν νεκρά, ήδη ξέρουν αυτό που πρόκειται να τους συμβεί, δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο αυτό το φαινόμενο στο εσωτερικό μέρος;». Η απάντηση δεν άργησε να έρθει, και ήταν σαν να μπορούσα να παρατηρήσω ότι η κυτταρική ζωή κάθε ατόμου, ζώου ή φυτού, έχει μια αλληλοεπικοινωνία με την Ζωή που στηρίζει όλη την Φύση και πριν να πεθάνει ένα άτομο, ζώο ή φυτό, ήδη εκείνη η ευφυΐα της κυτταρικής Ζωής το ξέρει.

Στιγμές σπαραξικάρδιες, φρικτές ήταν για μένα εκείνες κατά τις οποίες, αυτές οι ψυχές ήδη γνώριζαν ότι έπρεπε να πεθάνουν και αυτά τα ανυπεράσπιστα πλάσματα είχαν ανάγκη αυτή η καταδίκη να εκτελεστεί το συντομότερο δυνατό, για να μπορέσουν να περάσουν εκείνη την φρικτή στιγμή κατά την οποία έβλεπαν τους εαυτούς τους νεκρούς, αλλά ήταν ακόμα ζωντανοί.

Αγαπητέ αναγνώστη, σε αυτές τις στιγμές κατά τις οποίες γράφω την ιστορία μου, έρχεται στη μνήμη μου κάτι το οποίο έχει υπερβολική υπερβατικότητα: «Όταν η Ψυχή ή το Εγώ (αποκάλεσε το όπως θέλεις), κατανοεί ότι η καταδίκη του η το τέλος του έχει έρθει, όμως το σώμα είναι ακόμα ζωντανό, λαμβάνει την «ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΗ» και εν μέσω του τρόμου του θανάτου και του τριγμού των οδόντων, περνούν από το νου του όλες οι στιγμές κατά τις οποίες θα μπορούσε να είχε κάνει μια αλλαγή στη ζωή του, καθότι σε εκείνη την στιγμή δεν του επιτίθεται ο θάνατος, αλλά όλη η ασκήμια αυτού που ήταν η αμαρτία του».......

Είναι στιγμές που με τη χρονολογία (υπολογισμό του χρόνου) του χρόνου θα ήταν κλάσματα δευτερολέπτου, όμως στην αιωνιότητα είναι χρόνος. Παιδιά, πλασματάκια που λόγω της ηλικίας τους, δεν καταλαβαίνουν και που γι' αυτά ο τρόμος είναι πιο μεγάλος και όλο αυτό μετατρέπεται σε στιγμές σπαραξικάρδιες. Είναι έτσι που ο δήμιος που εκτελεί αυτό τον θάνατο, δεν είναι ένα πρόσωπο, δεν είναι ένα δαιμόνιο, είναι κάτι περισσότερο.....∙ είναι μια δύναμη η οποία έχει ενσαρκωθεί σε ένα σώμα ανθρώπινο και η οποία εκφορτίζει επάνω σ' ένα αθώο θύμα, την δύναμη από τις «Τρεις Μανίες» που τρελαίνει τα άτομα τα οποία εκτελούν το έγκλημα και το κακό.

 


-Η ΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ, «λέγεται των ιδανικών».

-Η ΜΑΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗΣ, «λέγεται ότι εξαργυρώνει παλιά χρέη».

-Η ΜΑΝΙΑ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ, «λέγεται για να δείξει, ότι είναι ανώτεροι∙ ποδοπατώντας έτσι το αίμα των θυμάτων τους και ενσαρκώνοντας συνεπώς τις κακίες τους

 


Αγαπητέ αναγνώστη, πρέπει να γνωρίζεις ότι όποιος σκοτώνει για εκδίκηση, επάνω στον θύτη θα πέσει η εκδίκηση του θύματος∙ και ήταν έτσι πως εγώ μπόρεσα να παρατηρήσω με τα μάτια μου και τις έκπληκτες αισθήσεις μου, τον τρόπο με τον οποίο εκτελείτο ένας πόλεμος που δεν είχε λόγο να υπάρχει, όπου δυο λαοί αντιμετωπίζοντας ο ένας τον άλλο, δηλητηρίαζαν την ατμόσφαιρα του Πλανήτη μας∙ το κόκκινο των θυτών προχωρώντας στον ουρανό, ωθώντας άλλους στην καταστροφή και το μαύρο σύννεφο των θυμάτων προχωρώντας, εισβάλλοντας σε άλλους με μνησικακία και εκδίκηση∙ και οι ψυχές αυτών των θυμάτων, πλήρεις φόβου και τρόμου, καταδικασμένες να μην έχουν επιστροφή για τρία πράγματα που θέλω αγαπητέ αναγνώστη, να γνωρίζεις.

 

  1. Επειδή, στο τέλος της Φυλής, όλες οι περιστάσεις δίνονται έτσι ώστε να ενταθούν οι πόλεμοι και η καταστροφή.
  2. Αυτά τα θύματα της βαρβαρότητας, παίρνοντας εκ νέου ένα φυσικό σώμα, δεν θα έρχονταν παρά για να εκτελέσουν περισσότερη βαρβαρότητα.
  3. Επειδή αυτή η ατμόσφαιρα που αφήνουν τα θύματα, δεν θα είχε ένα τρόπο να φθάσει σε ένα τέλος και επίσης δεν θα μπορούσε να καθαρίσει την αύρα του Πλανήτη αν θα επέστρεφαν όλα τα πλάσματα που εξαφανίστηκαν από αυτή την βαρβαρότητα.

 


Αφού είχα αφηγηθεί αυτό το γεγονός, ήρθε στην παρουσία μου κάτι πιο συγκινητικό∙ «Η Φύση δημιουργώντας κάποιες αντιδράσεις υπερβολικά τρομακτικές, εκσφενδόνιζε κάποια υπανθρώπινα πλάσματα που είχαν πόδια κατσίκας, χέρια μανδρίλων (είδος πιθήκων), ανθρώπινες φιγούρες φριχτής παρουσίας, με κυνόδοντες που προεξείχαν από τα σαγόνια τους που περισσότερο έμοιαζαν με αγριόχοιρο που ορμά για μέρη όπου υπήρχαν περισσότεροι πόλεμοι.

Βλέποντας αυτό, εγώ ρώτησα τον εαυτό μου: «τι είδος στοιχείων είναι αυτά;» και μια φωνή η οποία ξεκούφανε τα αυτιά μου, μου είπε: «Αυτά είναι εκείνα που θα πιουν το αίμα των θυμάτων και που θα συνεχίσουν να εκτελούν το κακό, σαν τιμωρία εκείνων που δεν επιθυμούν να μετανοήσουν έγκαιρα»∙ και εγώ γεμάτος με φόβο, συνέχισα να αναρωτιέμαι: «Αυτό αξίζει μια πιο βαθιά εξήγηση, ποιος πρόκειται να μου τη δώσει;»

Ρώτησα με δυνατή φωνή στο έρημο πεδίο του πολέμου ο οποίος ελάμβανε χώρα, και μου παρουσιάστηκε ένα κορίτσι περίπου δώδεκα χρονών, με σκισμένα ρούχα, τα χέρια γρατζουνισμένα, με πολύ πόνο στο παρουσιαστικό της και μου είπε: «Τι κάνετε εσείς εδώ, εν μέσω αυτού του τόσο έρημου δράματος;», και εγώ της απάντησα: «Θέλω να μάθω και να γνωρίσω ποια είναι εκείνα τα παράξενα πλάσματα με τέτοια φριχτή παρουσία που βλέπω στο πεδίο της μάχης:», και το κορίτσι μου απάντησε: «Είναι τα στοιχεία που θα παραχορτάσουν με το αίμα των ανδρών, γυναικών, ηλικιωμένων και παιδιών που πέφτουν στον πόλεμο∙ αυτά τα στοιχειά δαιμόνια θα καταπιούν το αίμα κάθε αμαρτωλού και τούτα θα τα καταβροχθίσει η φωτιά του Πλανήτη έτσι ώστε να καθαριστεί». Εγώ την ρώτησα: «Τι σφάλμα έχουν τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και οι γυναίκες για όλο αυτό που συμβαίνει;» και το κορίτσι μου είπε: «Εάν δεν ήταν ένοχοι δεν θα ήταν εδώ, δεν θα είχαν κριθεί για να πεθάνουν με αυτό τον τρόπο». «Μπορεί να μην είναι τα παιδιά αθώα;» ήταν η ερώτηση μου και σ' αυτό αυτή μου απάντησε: «Τα σώματα τους, ναι, οι ψυχές τους, όχι». Ρώτησα ξανά: «Πότε θα τελειώσει αυτός ο πόλεμος;» και δείχνοντας μου τον κόσμο, τους ανθρώπους, τους κάμπους και τις πόλεις, μου είπε: «Έχουν πολλά να γίνουν ακόμα».

Την ρώτησα: «Γιατί περιφέρεσαι έτσι, εάν είσαι η Μητέρα Φύση;». Μου είπε: «Σαν μεγάλη γυναίκα, (ηλικιωμένη) είναι πολλά αυτά που έχω διδάξει στα παιδιά μου∙ σαν ενήλικη γυναίκα, είναι πολύ η κακομεταχείριση που έχω δεχτεί και σαν παιδί, αισθάνομαι ορφανή, επειδή εκείνος ο οποίος έπρεπε να με ακολουθήσει, να με φροντίσει και να με σεβαστεί, με έχει κακομεταχειριστεί και με έχει εγκαταλείψει». Την ρώτησα: «Εάν υπάρχει ένας τόπος ασφαλής για να μπορέσει να ζήσει κανείς, πες μου πού;». Μου είπε: «Ναι υπάρχει ένας τόπος ασφαλής, όμως χρειάζεται να προετοιμαστείς πολύ για να μπορέσεις να κατοικήσεις σ' αυτόν». Και εγώ της είπα: «Με ποιο τρόπο θα προετοιμαστώ περισσότερο;» και αυτή μου είπε: «Θυμήσου ότι είσαι ένας Λαός και ότι εάν αυτός ο Λαός προετοιμαστεί, εσύ θα είσαι προετοιμασμένος∙ εάν αυτοί οι άνθρωποι δεν προετοιμαστούν, εσύ δεν θα μπορέσεις να ταξιδέψεις εκεί». Σ' αυτά της είπα: «Τι σφάλμα έχω εγώ για την έλλειψη προετοιμασίας αυτού του Λαού;». Και αυτή μου απάντησε: «Η Ζωή δεν υποφέρει για τα σφάλματα της, η Ζωή υποφέρει για τα σφάλματα εκείνων που εκπροσωπεί. Εσύ είσαι η Ζωή και είσαι μέρος αυτής». Της είπα: «Η Ανθρωπότητα δεν δέχεται το Μήνυμα∙ τι να κάνω;» και μου είπε: «Στο στερέωμα υπάρχουν χιλιάδες αστέρια, εντούτοις ο ήλιος λάμπει περισσότερο από ότι αυτά και είναι ένας. Κάθε άτομο που εγείρεται ανάμεσα από τους νεκρούς, λάμπει για χίλια∙ κάθε άτομο που ενσαρκώνει τον ΘΕΟ, λάμπει για τρεις χιλιάδες και κάθε άτομο που απελευθερώνεται, λάμπει για έξι χιλιάδες. Μόνο χρειάζεσαι:

 

  •  *Να βοηθάς εκείνους που σταμάτησαν να είναι «ΝΕΚΡΟΙ»
  • *Να βοηθάς εκείνους που πρόκειται να ενωθούν με τον «ΘΕΟ»
  • *Να βοηθάς εκείνους που «ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΟΝΤΑΙ»


Με αυτούς τους δέκα χιλιάδες, μπορείς να ζήσεις σ' εκείνο τον ασφαλή τόπο.

Μετά μου είπε: «Κοίταξε, σου δείχνω αυτό που θα μείνει μετά από αυτά τα πράγματα». Μπορούσα να δω ένα τοπίο ζοφερό και έρημο και μου είπε: «Έτσι θα μείνει όλο εκείνο που είναι σήμερα∙ οι μεγάλες πόλεις όπου έχει το βασίλειο του ο δαίμονας». «Κοίταξε εκεί». Μπορούσα να παρατηρήσω ανθόσπαρτους κάμπους, καλλιεργημένους με κάθε είδους φρέσκιας τροφής∙ στο μέσο αυτών των κάμπων υπήρχαν μικρές κατοικίες με άτομα που δούλευαν την γη. Εκεί θα κατοικήσει αυτός ο Λαός που δεν έχει κάνει βασίλεια επί της γης, που μόνο θα ζήσει από τους καρπούς που έχει φυτέψει και δίνοντας καρπούς στον Δημιουργό», ύστερα μου είπε: «Πηγαίνω......». Την ρώτησα: «Έχω κάποια ημερομηνία κατά την οποία θα εκπληρωθεί όλο αυτό;» και μου είπε: «Αυτό ήδη εκπληρώνεται, εάν εσύ πιστεύεις σε αυτό που σου έχω διηγηθεί».


Η ΦΥΣΗ

Α.Δ. LAKSHMI

 

island-sunset

 

 
MultiTrans