• images/banners/gnosis_banner-1.gif
  • images/banners/gnosis_banner-2.gif
  • images/banners/gnosis_banner-3.gif
  • images/banners/gnosis_banner-4.gif
  • images/banners/gnosis_banner-5.gif
  • images/banners/gnosis_banner-6.gif
  • images/banners/gnosis_banner-7.gif
  • images/banners/gnosis_banner-8.gif

gnosisellas-webradio

SAW-Optimized
Α.Δ. Samael Aun Weor

VM-LAKHSMI-OptimizedΑ.Δ. Lakhsmi

 

 

ΖΩΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΜΙΑ

 

 

095Σ’αυτό το κεφάλαιο ο Α.Δ.Σαμαέλ Αούν Βεόρ μας μιλάει αρχικά για τις λεγόμενες «κολάσεις» των θρησκειών. Εξηγώντας μας ότι οι άνθρωποι που αποτυγχάνουν να εργαστούν στο κάθετο μονοπάτι και να εξαλείψουν τα ελαττώματά τους θα πρέπει να περάσουν από το καθαρτήριο της φύσης αναπόφευκτα. Έτσι, μας τονίζει την έλλειψη ενότητας στον ψυχισμό μας και την τρομερή αυτή ανάγκη για τον κάθε άνθρωπο, της διάλυσης των ελαττωμάτων μας, εξηγώντας μας λιγάκι ποιά είναι η μέθοδος. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην Μήτέρα Κουνταλίνι, ένα μέρος του ανώτερου ψυχισμού μας που όλοι έχουμε μέσα μας που έχει την ικανότητα να αποσυνθέτει τα ελαττώματά μας εφόσον το επικαλεστούμε.

 

 

 

 

 

 

 

 

Αυτή που φέρουμε αυτή που προσκομίζουμε, αυτήν που ξαναφέρνουμε, αυτήν που ξαναπροσκομίζουμε, (πάντοτε την ίδια)... Υπάρξεις ναι, σε κάθε Ψυχή, της προσδιορίζο­νται 108 υπάρξεις...

Κάνω αυτές τις δηλώσεις, επειδή είμαι προ ενός ειδικού ακροατηρίου, είμαι προ ενός ακροατη­ρίου αποτελουμένου από ανθρώπους της Διεθνούς Γνω­στικής Κίνησης, από ανθρώπους επαναστατικούς, αντάρ­τες, έτοιμους στ' αλήθεια να συνεχίσουν δια μέσου του ΚΑΘΕΤΟΥ ΜΟΝΟΠΑΤΙΟΥ, από το μονοπάτι των μετα­βολών, από το δρόμο που θα μας οδηγήσει στον ΥΠΕΡ­ΑΝΘΡΩΠΟ.

Έχει φθάσει η ώρα, έχει φθάσει η στιγμή να συλλογιστούμε σ' αυτό που είναι η ίδια μας η Ζωή.

Εάν δεν αλλάξουμε αυτήν την ΤΑΙΝΙΑ της Ζωής (αυτήν που φέρουμε, αυτήν που ξαναπροσκομίζούμε), εάν δεν την μεταβάλλουμε, θα συνεχίσει πάντοτε επαναλαμβανόμενη και θα επαναλαμβάνεται δια μέσου των 108 υπάρξεων και, εάν παρ' όλα αυτά, δεν την αλλάξουμε, θα πρέπει να πάμε, καθώς λέει το "Ρητό" από κει, "με την ΜΟΥΣΙΚΗ σε άλλο μέρος", θα πρέπει να φέρουμε τη Ζωή μας στο ΒΥΘΙΣΜΈΝΟ ΟΡΥΚΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ, το πως τέτοιο Βασίλειο είναι μια πραγματικό­τητα, ουδείς δύναται να το αρνηθεί. Λοιπόν ζούμε επάνω στην επιδερμίδα αυτής της φτωχής ΓΗΣ που ταξιδεύει μαζί μας δια μέσου του Απολύτου Διαστή­ματος. Πως ο DANTE ALIGHIERI στην "ΘΕΙΑ ΚΩΜΩΔΙΑ" του, έχει προσδιορίσει την Κόλαση του, μέσα στο Βυθισμένο Ορυκτό Βασίλειο; Δεν έχει τίποτα το παρά­ξενο και αυτό το ξέρουν οι Θεοί και οι άνθρωποι...

Σαφώς εκείνοι που αποτυγχάνουν στην μεταβολή της ίδιας τους της Ζωής, εκείνοι που δεν είναι ικανοί να εξαλείψουν τα Ψυχολογικά Ελαττώματα τους, με τον καιρό θα πρέπει να ΕΞΕΛΙΧΘΟΥΝ ΚΑΘΟΔΙΚΑ, μέσα στους "εννέα κύκλους" του DANTE, μέχρι τον "ΔΕΥΤΕΡΟ ΘΑΝΑΤΟ". Και δεν είναι καθόλου ευχάριστο το να ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ κάποιος ΚΑΘΟΔΙΚΑ με την πάροδο του χρόνου (Εγώ, προσωπικά δεν την φοβάμαι την ΚΟΛΑΣΗ)...

Στους κόσμους της Κολάσεως εξαλείφεται το ΕΓΩ, αυτό το ΕΓΩ της Πειραματικής Ψυχολογίας, αυτό το ΕΓΩ που μελετούν όλοι οι Ψυχολόγοι αυτού του Πλανήτη.

Στο Βυθισμένο Ορυκτό Βασίλειο περνάμε πάντο­τε από τον ΔΕΥΤΕΡΟ ΘΑΝΑΤΟ.

Αλλά στ' αλήθεια δεν είναι καθόλου ευχάριστο να ξαναεπιστρέψουμε Καθοδικός Εξελισσόμενοι, μέσα από τους ΕΝΝΕΑ ΚΥΚΛΟΥΣ του ΔΑΝΤΕ ΑΛΙΓΚΕΡΙ, δεν θα σας το συνιστούσα από του να το συγκρίνετε με την "MICTLAN", με τις τόσο τρομερές δοκιμασίες...

Ακριβώς εδώ στο αγαπημένο μας Μεξικό, μιλού­σαν οι παλαιοί μας ΑΝΑΟΥΑΚ πάνω στην "MICTLAN". Αυτή η "MICTLAN" δεν είναι άλλο θέμα παρά μόνο οι Κόσμοι της ΚΟΛΑΣΗΣ του ΔΑΝΤΕ, με τους εννέα του ΚΟΛΑΣΙΜΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ.

Εκεί βρίσκονται όλες οι τρομερές δοκιμασίες για τις οποίες μιλούσαν οι Αρχαίοι Μύσται, εκεί βρίσκεται η Σοφία που μας δεικνύει ο Φλωρεντινός ΔΑΝΤΕ ΑΛΙΓΚΕΡΙ. Εκεί βρίσκεται η Σοφία που ζωγράφισε ο Βιργίλιος, ο συγγραφέας της "Αινειάδας"...

Ανεκδιήγητες πίκρες περνούν εκείνοι που ει­σέρχονται στην ΚΑΘΟΔΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ των κόσμων της Κολάσεως. Γι' αυτό, δεν είναι συμβουλεύσιμο να εξελιχθεί κάποιος ΚΑΘΟΔΙΚΑ με τον καιρό. Σαφώς εκείνοι που περνούν από αυτές τις τρομερές δοκιμασίες, μετά από τον "Δεύτερο Θάνατο" εισέρχονται στους Στοιχειώδεις Παραδείσους της Φύσης. Αργότερα εξε­λίσσονται Ανοδικά μέσω των "Τεσσάρων Βασιλείων" για να ξαναρχίσουν από το ανθρώπινο επίπεδο που έχασαν άλλοτε.

Το να εξαλείψει κανείς το ΕΓΩ, είναι βασικό και είναι το καλύτερο που έχει να κάνει ΕΔΩ και ΤΩΡΑ...

Μου έρχεται αυτές τις στιγμές στη μνήμη ένα περιστατικό του ΜΩΑΜΕΘ. Ήδη ήταν πολύ γέρος και πολύ κοντά στο Θάνατο και ευρισκόμενος κοντά σε μια κρυστάλλινη πηγή μιας Όασης απευθύνθηκε προς το πλήθος και είπε: "Εάν σε κάποιον του χρωστάω κάτι, να με φτύσει στο πρόσωπο"... Βέβαια, ένας άνθρωπος προχώρησε μέχρι τον Μωάμεθ και τον έφτυσε στο πρόσωπο. Εκείνος λοιπόν ο Σοφός άνθρωπος, Μωά­μεθ, έπλυνε το κεφάλι του μετά στην κρυστάλλινη πηγή εκείνης της όασης και αναφώνησε: "Περισσότερο αξίζει να πληρώσει κανείς όλα σε μια φορά, στη ζωή, και όχι στο Θάνατο...

Και είναι πως οι οδύνες που θα περάσουμε στην "MICTLAN" των Ατζέκων, είναι βέβαια οδυνηρές. Για όλους αυτούς τους λόγους, πρέπει να συλλογι­σθούμε.

Υπάρχουν μερικοί που προτιμούν να απελευθερω­θούν στη ζωή, μια για πάντα, και τότε εισέρχονται, καθώς λέει η Σοφία μας των Αρχαίων μας ΑΝΑΟΥΑΚ, στην "TLALOCAN" (περιοχές άφατες, ζωντανά αντιπροσωπευμένες από τον TLALOC, τον Θεό της βροχής). Υπάρχουν άφατες περιοχές στον Μοριακό Κόσμο, κυβε­ρνώμενες από τον ΟΥΕ ΟΥΕ ΤΕΟΤΛ, τον Θεό της Φωτιάς, ή από τον Θεό ΝΥΧΤΕΡΙΔΑ κ.τ.λ. ζωντανές αντιπροσω­πεύσεις του Αρχαίου Εσωτερισμού, ζωντανές αντιπρο­σωπεύσεις του Μυστικού Χριστιανισμού και των Ατζέκας, υπερόχως υπερφυσικά. Εν πάση περιπτώσει...

Ενώ κάποιος δεν διαλύει το ΕΓΏ, ουδόλως έχει δικαίωμα να εισέλθει σ' αυτές τις άφατες περιοχές που μας μιλούσαν οι Αρχαίες Θρησκείες.

Ενώ κάποιος δεν θα ανυψωθεί καθόλου στην ΚΑΘΕΤΟ ΓΡΑΜΜΗ, όπου βρίσκονται τα διάφορα Επίπεδα του ΕΙΝΑΙ, ουδόλως θα είχε δικαίωμα όπως η ανώτερη και υπερφυσική Συνείδηση του, εισέλθει στους ΜΟΡΙΑ­ΚΟΥΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥΣ.

Εκείνοι οι οποίοι στ' αλήθεια προτίθενται να επιτύχουν την ευτυχία, θα πρέπει να αρχίσουν να εισέρχονται από τον ΚΑΘΕΤΟ ΔΡΟΜΟ.

Σας έχω διδάξει πως στην ΚΑΘΕΤΟ, σαφώς δεν είμαστε Ιερά Άτομα, πως κάθε ένας από μας είναι ένα ΑΤΟΜΟ-ΜΗΧΑΝΗ και πως μέσα στο άτομο μας υπάρχουν πολλά άτομα... και πως μέσα στο άτομο μας υπάρχουν πολλά "ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΤΟΜΑ".

Έχουμε το ΕΓΩ του Θυμού, έχουμε το ΕΓΩ του Μίσους, έχουμε το ΕΓΩ της Ζηλοτυπίας, έχουμε το ΕΓΩ της Ζήλιας, έχουμε το ΕΓΩ του Κουτσομπολιού, έχουμε το ΕΓΩ των Σχέσεων, έχουμε το ΕΓΩ της Πα­νουργίας, κ. τ. λ. Όλα αυτά τα ΕΓΩ που έχουμε δεν είναι απλός μύθος, είναι μια τρομερή πραγματικότη­τα για εκείνου που έχει ανεπτυγμένη την Αίσθηση της Ψυχολογικής Αυτοπαρατήρησης. Όλα αυτά τα "ΕΓΩ-ΠΡΟΣΩΠΑ" μπαίνουν και βγαίνουν κατά βούληση από το Φυσικό μας Σώμα. Όλα αυτά τα "ΕΓΩ-ΠΡΟΣΩΠΑ" έχουν επίσης τρεις Εγκεφάλους: Κάθε "ΕΓΩ-ΠΡΟΣΩΠΟ" έχει έναν ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ Εγκέφαλο, έναν ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΑΚΟ Εγκέφα­λο και έναν Εγκέφαλο ΕΝΣΤΙΚΤΟ- ΚΙΝΗΤΙΚΟ- ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ.

Κάθε "ΕΓΩ-ΠΡΟΣΩΠΟ" είναι, για τον εαυτό του, μια πλήρη Οντότητα. Έτσι λοιπόν, μέσα στο άτομο μας ζουν πολλά άτομα, που ελεύθερα μπαίνουν και βγαίνουν από τον οργανισμό μας. Τώρα θα εννοήσετε εσείς στ' αλήθεια, γιατί εμείς δεν έχουμε ένα πλήρες κριτήριο, γιατί είμαστε γεμάτοι από τρομερές αντιθέσεις. Τη μια στιγμή λέμε ένα πράγμα, και την άλλη δηλώνουμε το αντίθετο.

Εάν μπορούσαμε να δούμε τον εαυτό μας μέσα σε έναν καθρέφτη, πως είμαστε, εάν μπορούσαμε να δούμε το Γήινο σώμα μας, ομιλώντας ψυχολογικά, μπορώ να σας πω στο όνομα της αλήθειας πως θα τρελαινόμασταν, πως θα απομακρυνόμασταν κατατρομαγμέ­νοι, πως θα θέλαμε να δραπετεύσουμε από τον εαυτό μας.

Εάν ήμασταν ENA-ATΟMO υπεύθυνο, εάν ο καθέ­νας μας ήταν ένα IEPO-ATΟMO, εάν ήμασταν αδιάφθο­ροι, όλα θα ήσαν διαφορετικά. Αλλά εμείς δεν είμα­στε αδιάφθοροι, δεν κατέχουμε αυτό που ονομάζεται "ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ", είμαστε μια πολλαπλότητα αταξική και χαοτική, πιστεύουμε πως είμαστε ζωντανοί και είμαστε πεθαμένοι, μέσα μας ζουν πολλά Φαντάσματα του Θανάτου. Το ΕΓΩ-ΜΙΣΟΣ, το ΕΓΩ-ΖΗΛΕΥΩ, το ΕΓΏ-ΖΗΛΟΤΥΠΙΑ, το ΕΓΩ-ΛΑΓΝΕΙΑ, το ΕΓΩ-ΘΥΜΩΝΩ, κ.τ.λ. κ. τ. λ. Όλα αυτά τα ΕΓΏ-ΠΡΟΣΩΠΑ, επαναλαμβάνω μπαί­νουν και βγαίνουν από το Σώμα μας.

Μέσα σε κάθε "ΕΓΩ-ΠΡΟΣΩΠΟ" έχουμε στ' αλήθεια μποτιλιαρισμένο, ένα ποσοστό της ίδιας μας της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.

Έτσι λοιπόν η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ μας είναι μποτιλιαρισμένη μεταξύ όλης της πολλαπλότητας των ΕΓΩ που συνιστούν τον "ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ".

Η Συνείδηση μας μποτιλιαρισμένη, λειτουργεί σύμφωνα με την Ιδιαίτερη της περίπτωση. Λέγεται ότι έχουμε τη Συνείδηση κοιμισμένη...

Από όλα τα Φυσικά Φαινόμενα που συμβαίνουν γύρω μας (και δηλώνω φυσικά και υπερφυσικά), εξ αυτών μόνο μπορούμε να αντιληφθούμε ένα ελαχιστότα­το μέρος, τέτοιων φαινομένων.

Λέγεται πως υπάρχει μια πολλαπλότητα εξαιρε­τική Φυσικών Φαινομένων που συμβαίνουν γύρω μας και που δεν μπορούμε, δεν είμαστε ικανοί να αντι­ληφθούμε .

Είμαστε κοιμισμένοι, αλλά πιστεύουμε πως είμαστε ξύπνιοί. Δεν παραδεχόμαστε πως είμαστε κοιμισμένοι, μέχρι που προσβαλλόμαστε όταν κάποιος μας συμπερι­φέρεται σαν τέτοιους.

Όμως στ' αλήθεια πρέπει να ξυπνήσουμε. Τα τέσσερα Ευαγγέλια μας προτρέπουν στην ανάγκη να ξυπνήσουμε.

Εάν εμείς ήμασταν ξύπνιοι, θα μπορούσαμε να δούμε, να ακούσουμε, να αγγίξουμε και να ψηλαφί­σουμε τις μεγάλες Αλήθειες, τις μεγάλες πραγματικό­τητες των Ανωτέρων Κόσμων.

Εάν εμείς ήμασταν ξύπνιοι, η Ζωή για μας θα ήταν ολοκληρωτικά διαφορετική. Δεν θα ήμασταν θύματα των περιστάσεων, θα μπορούσαμε να την χειρι­ζόμαστε σύμφωνα με την επιθυμία μας.

Αλλά εμείς στ' αλήθεια δεν είμαστε ξύπνιοι, εμείς κοιμόμαστε βαθιά, δεν ξέρουμε τί δεν ξέρουμε..

Έχει φθάσει η ώρα κατά την οποίαν θα απασχοληθούμε για να ξυπνήσουμε.

Όταν ξυπνήσουμε, θα μπορέσουμε να αντιληφθού­με τέλεια ΑΥΤΟ που είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ, ΑΥΤΟ που δεν είναι του χρόνου, ΑΥΤΟ που είναι πέρα από το Σώμα, των Φιλοστοργιών και του Νου...

Όταν κάποιος εμπειριώσει το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ, επί­σης εμπειριώνει ένα στοιχείο που μετατρέπει Ριζικά. Εμείς χρειαζόμαστε να εμπειριώσουμε αυτό το στοι­χείο, με την πρόθεση να δουλέψουμε εντατικά πάνω στον ΕΑΥΤΟ μας.

Πρώτα απ' όλα γίνεται αναγκαίο, να διαλύσουμε αυτές τις "ΚΕΝΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ" που φορτώνουμε στο εσωτερικό μας, με αντικειμενικό σκοπό να αφυ­πνίσουμε ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Όταν κάποιο Ψυχολογικό ΕΓΩ, που μπορεί να είναι του Θυμού, του Μίσους, της Λαγνείας κ. τ. λ. έχει εξαλειφθεί, η Συνείδηση που είναι μποτιλιαρισμένη σ' αυτό, αναβλύζει, απελευθερώνεται, και τότε έρχεται η Αφύπνιση...

Φυσιολογικά, οι άνθρωποι έχουν ένα τρία τοις εκατό αφυπνισμένη Συνείδηση, αλλά εάν δουλεύουμε πάνω στον εαυτό μας, εάν εξαλείψουμε όλα αυτά τα "ΕΓΩ-ΠΡΟΣΩΠΑ", που κατοικούν στο εσωτερικό μας, θα ανυψώσουμε το ποσοστό της Συνειδήσεως μας λίγο-λίγο. Εάν ο κόσμος παρ' όλα αυτά είχε ένα δέκα τοις εκατό αφυπνισμένη συνείδηση, θα μπορούσαμε να πούμε πως οι πόλεμοι πάνω στην επιφάνεια της Γης, στ αλήθεια θα είχαν εξαλειφθεί δια παντός.

Εάν ο κόσμος έφθανε να έχει ένα πενήντα τοις εκατό αφυπνισμένη συνείδηση, η Γη θα ήταν τώρα ένας Παράδεισος.

Εάν έφθανε να είχε εκατό τοις εκατό αφυπνισμέ­νη συνείδηση, αυτό βέβαια είναι ένα θέμα μόνο για Μύστες, για Υπεράνθρωπους, όπως ο Μωϋσής, ο Γκαουτάμα Βούδα, ο Χριστός κ.τ.λ. κ.τ.λ.

Χρειάζεται να δουλέψουμε πολύ για να διαλύ­σουμε αυτά τα ΕΓΏ που φορτώνουμε στο εσωτερικό μας, για να μπορέσουμε να αφυπνίσουμε συνείδηση, για να φθάσουμε στη Φώτιση, για να εμπειριώσουμε αυτό που δεν είναι του χρόνου, ΑΥΤΟ που είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ...

Πρώτα απ' όλα, όπως ήδη είπα, όταν κάποιος εισέρχεται στο "ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ", όταν παραδέχεται πως έχει μια ψυχολογία, αρχίζει να ΑΥΤΟΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ. Όταν κάποιος ανακαλύπτει πως έχει το ΕΓΏ του θυμού, πρέπει να το δουλέψει. Στην αρχή πρέπει να επιδιώ­ξει να το παρατηρεί και αργότερα να το καταλάβει διαμέσου της ανάλυσης, διαμέσου του βαθέως διαλο­γισμού διαμέσου απευθείας μελετών. Κάποια φορά που θα έχουμε καταλάβει πως έχουμε αυτό ή εκείνο το "ΛΑΘΟΣ-ΕΓΩ", τότε περνάμε στην τρίτη φάση, στην καταστροφή, στην εξάλειψη... Ο νους μόνος του δεν θα μπορούσε να εξαλείψει κανένα ψυχολογικό ελάττω­μα. Ο νους μόνο μπορεί να το τιτλοφορεί με διάφορα ονόματα, να το περνάει από το ένα επίπεδο στο άλλο, να το κρύβει από τον εαυτό του και από τα άλλα κ.τ.λ. Να το καταδικάζει ή να το δικαιώνει, αλλά ουδέποτε να το αλλοιώνει ριζικά. Χρειαζόμαστε μια δύναμη που να είναι ανώτερη από το Νου, μια δύναμη που να μπορεί να εξαλείφει πραγματικά οποιοδήποτε "ΛΑΘΟΣ-ΕΓΩ".

Ευτυχώς, αυτή τη δύναμη την κατέχουμε όλοι, μέσα σε μας τους ίδιους, εδώ και τώρα. Θέλω να αναφερθώ κατά τρόπο εμφατικό, στην Φιδική Δύναμη, που αχρηστεύει και που αναπτύσσεται στο σώμα του Γνωστικού Ασκητή.

Σ' αυτήν την εξαιρετική δύναμη που οι Ανατολι­κοί κατονομάζουν "ΚΟΥΝΤΑΛΙΝΗ", και οι Αλχημισταί του Μεσαίωνα κατονομάζουν "STELLA MARIS" (Η Στέλλα Μάρις, η Παρθένος της Θάλασσας, στ' αλήθεια είναι μια παραλλαγή του ΕΙΝΑΙ μας, αλλά παροχετευμένη). "Η ΠΑΡΘΕΝΑ της ΘΑΛΑΣΣΑΣ", η ΙΕΡΗ ΚΟΜΠΡΑ, η Φιδική Δύναμη της ΚΟΥΝΤΑΛΙΝΗ, όπως ονομάζεται στο Ινδουστάν και στο Θιβέτ, μπορεί να εξαλείψει αυτοστιγμεί οποιοδήποτε ελάττωμα του Ψυχολογικού Τύπου.

Είναι σαφές πως όλοι έχουμε δικαίωμα να καλού­με τη Δύναμη της "ΝΤΕΒΙ- ΚΟΥΝΤΑΛΙΝΗ- ΣΑΚΤΙ". Η Δύναμη αυτή πολλαπλασιάζεται, αναπτύσσεται, επανακυκλώνεται, όταν δουλεύεται εξαιρετικά στο "ΑΝΑΜΜΈΝΟ ΚΑΜΙ­ΝΙ" του Ηφαίστου, στην "ΕΝΑΤΗ ΣΦΑΙΡΑ"...

Οι ελεύθεροι επίσης μπορούν να καλούν την "ΝΤΕΒΙ ΚΟΥΝΤΑΛΙΝΗ" όταν θέλουν να εξαλείψει αυτό ή εκείνο το ψυχολογικό ελάττωμα, αλλά στ' αλήθεια πρέπει να δηλώσουμε κατά εμφατικό τρόπο, πως η θαυμάσια Δύναμη της ΝΤΕΒΙ ΚΟΥΝΤΑΛΙΝΗ ΣΑΚΤΙ πολλαπλα­σιάζεται στην "ΕΝΑΤΗ ΣΦΑΙΡΑ".

Με αυτήν την θαυματουργή δύναμη μπορούμε να καταστρέψουμε οποιοδήποτε ελάττωμα.

ΝΤΕΒΙ ΚΟΥΝΤΑΛΙΝΗ, ΙΣΙΣ, ΑΛΩΝΙΑ, αυτή η παραλ­λαγή του ιδιαίτερου μας ΕΙΝΑΙ, αυτή η άποψη του ΘΕΟΥ-ΜΗΤΕΡΑ σε μας, μπορεί να εξαλείψει από τον εαυτό μας το ελάττωμα που έχουμε καταλάβει πλήρως, σε όλα τα επίπεδα του Νου...

Έχει φθάσει η ώρα του να καταλάβουμε σε βάθος αυτό το θέμα, του να πηγαίνουμε ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΣΤΙΓΜΗ ΣΕ ΣΤΙΓΜΗ.

Μόνο με το Θάνατο επέρχεται το καινούργιο. ΕΑΝ Ο ΣΠΟΡΟΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕΙ, ΦΥΤΟ ΔΕΝ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ...

Είναι αναγκαίο να διαλυθούμε όλοι με το θάνα­το, εάν είναι πως θέλουμε στ' αλήθεια να ΑΝΑΓΕΝΝΗ­ΘΟΥΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ. Ας θυμηθούμε εκείνη την παράγραφο του ΙΗΣΟΥ και του Νικόδημου. Ο ΙΗΣΟΥΣ αναφώνησε λέγοντας: "Είναι ανάγκη να πεθάνεις, για να μπορέ­σεις να εισέλθεις στη Βασιλεία των Ουρανών...

Εμείς χρειάζεται να πεθάνουμε εδώ και τώρα, εάν θέλουμε να εισέλθουμε στους Ανώτερους Κόσμους της Κοσμικής Συνείδησης, τελειωτικά αφυπνισμένοι, ολοκληρωτικά φωτισμένοι, μετατρεμμένοι ριζικά.

Έτσι καθώς είμαστε, δεν χρησιμεύουμε σε τίπο­τα, είμαστε μια ολοκληρωτική αποτυχία. Έτσι καθώς είμαστε, δεν είμαστε παρά μόνο ΕΓΩ (στον πληθυντικό).

Το Ψυχολογικό ΕΓΩ δεν μπορεί να δημιουργήσει μια Νέα Εποχή. Το Ψυχολογικό ΕΓΩ δεν μπορεί να κάνει την "ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ".

Εκείνοι οι ψεύτικοι Προφήτες που λένε πως το έτος 2000-2001 ή στο έτος 2007 θα αρχίσει η Εποχή της Αδελφότητας και της Αγάπης, η Εποχή του Χρυσού, η τραγουδισμένη από τον Βιργίλιο τον ποιητή της "Μάντουα", στο κολοσσιαίο έργο του που φέρει τον τίτλο "Η Αινειάδα", σφάλλουν, ψεύδονται, επει­δή, κατά ποίον τρόπον το ΕΓΩ θα δημιουργήσει μια "Χρυσή Εποχή"; Μήπως πιστεύετε εσείς, πως το ΕΓΏ της Εμπει­ρικής Ψυχολογίας, αυτό το τρομερό ΕΓΩ, αυτό το ΕΓΩ του ΜΙΣΟΥΣ, αυτό το ΕΓΩ του ΠΟΛΕΜΟΥ, της ΖΗΛΟ­ΤΥΠΙΑΣ, κ.τ.λ. κ.τ.λ. θα μπορούσε να δημιουργήσει στ' αλήθεια μια "Χρυσή Εποχή"; Σαφώς χρειαζόμαστε να ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ Εδώ και Τώρα, εάν είναι πως θέλουμε στ' αλήθεια να δημιουργήσουμε τη Μελλοντική Εποχή, να δημιουργή­σουμε έναν Νέο Πολιτισμό, να δημιουργήσουμε μια Νέα Πνευματική Καλλιέργεια.

Έχει φθάσει η στιγμή του να εννοήσουμε πως δεν είμαστε ευτυχείς, έχει φθάσει η ώρα του να καταλάβουμε πως είμαστε κάποιοι δυστυχισμένοι και δεν πρέπει να εξαπατάμε τους εαυτούς μας, πιστεύ­οντας πως είμαστε αξιόλογοι, αυτοτελείς. Ηγεμόνες, Θεοί, άνθρωποι και δεν ξέρω τί άλλο...

Ας τοποθετηθούμε στο πεδίο της ωμής πραγματι­κότητας, κάθε ένας από μας πρέπει να αγωνισθεί για να υπάρξει, πρέπει να αγωνισθεί για να ζήσει, δεν είναι ευτυχισμένος (το να αλλάξει είναι το βασικό).

Στα βιβλία μου έχω μιλήσει πολύ πάνω στο Σεξ, έχω μιλήσει αρκετά πάνω στο "ΑΝΑΜΜΈΝΟ ΚΑΜΙΝΙ ΤΟΥ ΗΦΑΙΣΤΟΥ", πάνω στην "ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΑΛΧΗΜΕΙΑ". Σαφώς διαμέσου της μεταβολής του "ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΥ ΛΙΚΕΡ", αναφερομένου τόσες φορές από τον Άγιο Αυγου­στίνο, είναι δυνατόν να δημιουργήσουμε τα Ανώτερα Υπαρξιακά Σώματα του ΕΙΝΑΙ, για να μετατραπούμε σε Ανθρώπους. Αλλά, σε τί θα εξυπηρετούσε να μετα­τραπούμε σε Αυθεντικούς Ανθρώπους, στην αίσθηση την πιο τέλεια της λέξης στην αίσθηση την πιο εξαι­ρετική, εάν δεν εξαλείψουμε το ΕΓΩ;

Εκείνος που κατέχει τα Ανώτερα Υπαρξιακά Σώματα του ΕΙΝΑΙ και δεν έχει εξαλείψει το ΕΓΏ, μετατρέπεται εκ των πραγμάτων και εξ ιδίου δικαιώμα­τος σε έναν "ΧΑΝΑΣΜΟΥΣΕΝ" με διπλό κέντρο βαρύτη­τας, σε μια αποβολή της Κοσμικής Μητέρας.

Έτσι, λοιπόν, είναι αναγκαίο να δουλεύουμε στο "ΣΙΔΗΡΟΥΡΓΕΙΟ ΤΩΝ ΚΥΚΛΏΠΩΝ", αλλά εάν δεν εξα­λείψουμε το ΕΓΩ, θα αποτύχουμε ειλικρινά...

Κανένας από μας δεν πρέπει να πιστεύει πως είναι τέλειος, επειδή τέλειος είναι μονό ο Πατέρας που βρίσκεται στους Ουρανούς. Όλοι εμείς, αρχίζο­ντας από εμένα που είμαι αυτός που υπαγορεύει αυτήν τη διάλεξη, εδώ, έμπροσθεν από εσάς, υπολήπτομαι (και πρέπει και σεις να υπολήπτεστε) ως ατελής...

Δυστυχώς είναι πως στη Γνωστική Κίνηση ακόμη υπάρχουν ΜΥΘΟΜΑΝΕΙΣ, άτομα που αισθάνονται "ανυψω­μένοι", ηγέτες. Εγώ ως Πρόεδρος Ιδρυτής της Μεγάλης Κίνησης ουδέποτε θα αισθανόμουν τέλειος, επειδή συμφωνώ πλήρως πως μόνο ΑΥΤΟΣ, ο ΚΥΡΙΟΣ, ο ΠΑΤΕΡΑΣ, είναι τέλειος.

Αλλά στη Γνωστική Κίνηση γίνονται απρέπειες που εκπλήσσουν. Άτομα γεμάτα από ελαττώματα, πιστεύ­ουν πως είναι σοφοί, αισθάνονται πολύ Άγιοι, όταν τα χέρια τους είναι γεμάτα από κάρβουνα, άτομα αισθάνονται πολύ υψωμένα Ιεραρχικά, όταν στην πραγματικότητα της αλήθειας ούτε που έχουν αρχίσει να διατρέχουν το ΚΑΘΕΤΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ...

Πρέπει να τεθούν στο πεδίο της πιο ωμής πραγ­ματικότητας. Κατά κάποιον τρόπο έχω έρθει εδώ με την πρόθεση της απαισιοδοξίας, ουδόλως όμως προτίθεμαι να γεμίσω την καρδιά σας με απαισιοδοξία. Μόνο επιθυμώ να θέσω πάνω στο ταπέτο της πραγματικό­τητας, το Ψυχολογικό Επίπεδο στο οποίο όλοι και κάθε ένας από εμάς βρίσκεται.

Εφ' όσον δεν έχουμε εξαλείψει από το εσωτερικό μας όλα αυτά τα "ΕΓΏ-ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ" που φορτωνόμαστε, η Συνείδηση μας θα κοιμάται βαθιά.

Θα πεθάνουμε χωρίς να ξέρουμε τί ώρα, θα γεννηθούμε χωρίς να ξέρουμε πως και γιατί, θα συνε­χίσουμε πέρα από τον τάφο σαν υπνοβάτες, σαν φαντά­σματα. Έτσι είναι η ζωή μας και θα είναι τέτοια, εάν δεν εξαλείψουμε από το εσωτερικό μας τα "ΕΓΩ-ΕΛΑΤΤΏΜΑΤΑ".

Παρ' όλα αυτά, πρέπει να σας πω πως όχι εξ ολοκλήρου, καθώς πιστεύεται, είναι απλώς διανοουμενιτισμός. Δεν θέλω να πω πως η ΦΩΤΙΣΜΈΝΗ ΔΙΑΝΟΙΑ δεν χρησιμεύει.

Αυτό που θέλω είναι να διασαφηνίσω πως εάν το νερό δεν βράσει στους εκατό βαθμούς, δεν διαλύε­ται αυτό που πρέπει να διαλυθεί και δεν μαγειρεύε­ται αυτό που πρέπει να μαγειρευτεί.

Τοιουτοτρόπως, ομοίως, δηλώνω κατά τρόπο εμφατικό, πως εάν δεν περάσουμε εμείς από κρίσεις συγκινησιακές, διανοητικές, συνειδητές δεν εξαλεί­φουμε αυτό που πρέπει, αυτό που χρειάζεται να εξα­λείψουμε και δεν αποκρυσταλλώνουμε στον εαυτό μας, αυτό που χρειαζόμαστε να αποκρυσταλλώσουμε. Δεν είναι λοιπόν όλα, απλώς του διανοητικού. Αυτή τη δουλειά είναι δυνατόν να την αρχίσουμε βασιζόμενοι μόνο σε συνειδητές εργασίες και ηθελημένες ταλαι­πωρίες. ..

Δεν είναι όλα του διανοητικού. Χρειαζόμαστε να περάσουμε από μεγάλες συγκινησιακές κρίσεις. Δεν είναι όλα του διανοητικού. Ο συγκινησιακός εγκέφαλος, πρέπει να πραγματοποιήσει τη δουλειά "την Ψυχολογική", που μας οδηγεί στη μετατροπή σε βάθος. Το συναίσθημα πρέπει να δουλεύεται περισ­σότερο από το διανοητικό, το συναίσθημα σε μας πρέπει να δραστηριοποιηθεί.

Έτσι από το δρόμο των αυθεντικών συναισθημά­των, εμείς θα φθάσουμε στην Αφύπνιση της Συνείδησης.

Στ' αλήθεια εγώ μόνο χρησιμοποιώ το διανοητι­κό, όταν μιλάω μαζί σας, όταν πρέπει να απευθυνθώ προς την ανθρωπότητα, στον κόσμο. Στην ιδιαίτερη μου ζωή μόνο υπάρχει το συναίσθημα, η αγάπη, η συνείδηση, η μουσική, η ομορφιά και αυτό είναι όλο.

Αλλά το διανοητικό πρέπει να το χρησιμοποιώ σ' αυτές τις στιγμές, για να μπορώ να συνεννοούμαι μαζί σας, επειδή όπως το είπα στην αρχή, εσείς έχετε έρθει εδώ για να με ακούτε και εγώ έρθει εδώ για να σας ομιλώ και ανάμεσα σε σας και σε μένα, πρέπει να υπάρχει αμοιβαία κατανόηση. Γι' αυτό με βλέπετε ότι είμαι υποχρεωμένος να χρησιμοποιώ το διανοητικό αυτή τη νύχτα...

Στο όνομα της αλήθειας πρέπει να σας πω πως επείγει προ όλου, χωρίς χρονοτριβή, η εξάλειψη του ΕΑΥΤΟΥ μας. Όταν το ψυχολογικό ΕΓΩ είναι εξαλειμμένο εξ ολοκλήρου, όταν μετατρέπεται σε σκόνη, όταν το ζωικό ΕΓΏ παύει να υπάρχει, η Συνείδηση φωτίζεται εξ ολοκλήρου, μπορεί να δει τους ΕΛΟΪΜ, μπορεί να συνομιλήσει με αυτούς πρόσωπο με πρόσωπο. Μπορεί να δει, να αγγίξει και να ψηλαφίσει τις Μεγάλες Αλήθειες των Ανωτέρων Κόσμων. Μπορεί να επισκεφθεί τον Νιρβάνα, τον Παρανιρβάνα και τον Μάχαπαρανιρβάνα κ.τ.λ. Αλλά ενώ η Συνείδηση κοιμά­ται, εμείς δεν θα πάψουμε να είμαστε απλοί διανοη­τικοί, καταδικασμένοι στην ποινή της ζωής, και αυτό είναι όλο.

Έχει φθάσει η ώρα των μεγάλων επαναστάσεων, η ώρα κατά την οποίαν πρέπει να αποφασίσουμε για το ΥΠΑΡΧΩ ή το ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΩ της Φιλοσοφίας, η ώρα κατά την οποίαν πρέπει να σηκώσουμε τα όπλα εναντίον του κόσμου, εναντίον της Φύσης, εναντίον των Κό­σμων, εναντίον όλου και εναντίον όλων. Έχει φθάσει η ώρα κατά την οποίαν εμείς πρέπει να σπάσουμε τις αλυσίδες και να εγκαταλείψουμε αυτή τη φυλακή της αθλιότητας στην οποία ζούμε (αυτή η φυλακή ονομάζεται το ΕΓΩ). Εφ όσον δεν εξαλείφουμε αυτήν την άθλια φυλακή, αυτόν τον ακάθαρτο χυλό, η Συνεί­δηση μας θα συνεχίσει εκεί εγκλωβισμένη, λειτουρ­γούσα χάριν της ίδιας της περιπτώσεως, κοιμισμένη, αδρανής...

Τώρα θα καταλάβετε εσείς γιατί με ενδιαφέρει τόσο, επειδή αυτή τη νύχτα έχω πει πως το αρχικό είναι να πεθάνουμε. Έτσι είναι, έτσι θα είναι και έτσι πρέπει να είναι. Δυστυχώς, το ΕΓΏ ασκεί μια μαγεία εξαιρετική επάνω στην ίδια μας τη Συνείδηση. Με το να με ακούτε, πολλοί από σας θα πουν πως είμαι πολύ απαισιόδοξος, ας θέσουν το χέρι στην καρδιά για να πουν: "Καλά, εγώ έχω επιτύχει μερι­κές προόδους"... Ο κάθε ένας θα ψάξει να βρει μια δικαιολογία για τη συμπεριφορά του, για τον τρόπο υπάρξεως του κ.τ.λ. επειδή ουδείς θέλει να παραδε­χθεί την αλήθεια, να παραδεχθεί πως είναι δυστυχι­σμένος .

Μας έχουν δώσει πολλές υποσχέσεις, ο κάθε ένας υπόσχεται θαύματα. Οι πολιτικοί υπόσχονται να δώσουν στον κόσμο το καλό, την ευτυχία, κ. τ. λ. Και τί άλλο; Ο κόσμος θα προχωρήσει με τις πίκρες του, θα συνεχίσει να προχωρεί και ο πόνος θα συνε­χίσει ημέρα με την ημέρα, μέχρι που εμείς να εξαλεί­ψουμε τις αιτίες του πόνου. Αυτές οι αιτίες δεν είναι έξω από μας, αυτές οι αιτίες είναι μέσα σε μας τους ίδιους, εδώ και τώρα.

Χρειαζόμαστε να επαναστατήσουμε, ήδη είπα, εναντίον του εαυτού μας, εναντίον της Φύσης, ενα­ντίον του Κόσμου. Χρειαζόμαστε να σηκώσουμε τα όπλα εναντίον αυτού που υπάρχει, εάν είναι πως θέλουμε τη χειραφέτηση, την τελική απελευθέρωση.

ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ είναι αυτό που χρειαζόμαστε, να μην εξαπατούν τόσο άθλια οι μεν τους δε. Δυστυ­χώς, χρειάζεται πολύ ειλικρίνεια στον κόσμο, όλοι πιστεύουν πως είναι τέλειοι, όλοι πιστεύουν πως είναι Άγιοι, όλοι πιστεύουν πως είναι σοφοί... Στις διάφορες Σχολές του ψευτοεσωτεριστικού και ψευτοαποκρυφιστικού τύπου, δεν υπάρχει κανένας που να πιστεύει πως είναι αγνοών, όλοι πιστεύουν πω£ ήδη "έπιασαν τον Θεό από τα γένια". Αγνοούν, και το πιο χειρότερο από όλα είναι πως όχι μόνο αγνοούν, αλλά πως, εκτός των άλλων αγνοούν πως αγνοούν (αυτό είναι το πιο βαρύ)...

Έχει φθάσει η ώρα των μεγάλων αποφάσεων, έχει φθάσει η ώρα κατά την οποίαν εμείς πρέπει να ακολουθήσουμε το δρόμο της Επανάστασης, από το στενό μονοπάτι, το δύσβατο και δύσκολο που οδη­γεί στο ΦΩΣ, από το δρόμο της ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ της ΣΥΝΕΙ­ΔΗΣΗΣ, από το δρόμο που οδηγεί τον ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΟ.

Δυστυχώς, για την ώρα δεν είμαστε παρά "Δια­νοητικά Ζώα" καταδικασμένα στην ποινή της Ζωής. Για να γίνουμε άνθρωποι χρειάζεται να διαλύσουμε το ΕΓΩ και να δημιουργήσουμε τα Ανώτερα Υπαρξιακά Σώματα του ΕΙΝΑΙ. Αλλά ακόμη θυσιαζόμαστε για την Ανθρωπότητα.

Είναι βαρύ αυτό που λέω αυτή τη νύχτα. Δηλώ­νω, κατά τρόπο εμφατικό, πως ακόμη εμείς δεν έχουμε φθάσει στο ανθρώπινο επίπεδο, πως είμαστε μόνο απλά "Διανοητικά Ζώα". Γίνεται αναγκαίο, πρώτον, να φθάσουμε στο Ανθρώπινο επίπεδο και αργότερα, στο μέλλον, να φθάσουμε στον Υπεράνθρωπο...

Μελετώντας κάποιο από τα χειρόγραφα των Αναουάκ, διάβασα κάτι το εξαιρετικό. Οι αρχαίοι μας Ατζέκας δηλώνουν το ακόλουθο: "Οι Θεοί δημιούργησαν τους ανθρώπους από ξύλο, τους κατασκεύασαν από ξύλο, και μετά, αφού τους κατασκεύασαν από ξύλο, τους έτηξαν με τη Θεϊκότητα". Αλλά έπειτα συμπληρώνει λέγοντας: "Πως όλοι οι άνθρωποι δεν πέτυχαν να τ' ακούν με τη Θεϊκότητα".

Είναι σαφές πως εάν εμείς μετατραπούμε σε ανθρώπους, εκ των πραγμάτων έχουμε δημιουργήσει τα Ανώτερα Υπαρξιακά .Σώματα του ΕΙΝΑΙ, διαμέσου του "ΚΟΣΜΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ". Αυτό δεν θέλει να πει πως θα φθάσουμε θριαμβευταί. Για τον ολοκληρωτικό Θρίαμ­βο είναι αναγκαίο όπως επιτύχουμε την Συγχώνευση με τη Θεϊκότητα.

Εκείνος που έχει φθάσει στο Αληθινό και Αυθε­ντικό Ανθρώπινο επίπεδο, εκείνος που το επιτυγχά­νει, πρέπει πριν απ' όλα να υποστεί τη διάλυση του ΕΓΩ, επειδή εάν ένας Αληθινός Άνθρωπος δεν διαλύσει το ΕΓΩ, μετατρέπεται σε έναν "ΧΑΝΑΣΜΟΥΣΕΝ" με διπλό κέντρο βαρύτητας, σε μια αποβολή της Κοσμικής Μητέ­ρας, σε μια αποτυχία.

Έτσι λοιπόν, μόνο εξαλείφοντας ολοκληρωτικά τα ψυχολογικά μας ελαττώματα, μόνο πεθαίνοντας στον εαυτό μας, θα επιτύχουμε στ' αλήθεια τη συγχώ­νευση με το ΛΟΓΟ, τη Θεϊκότητα. Τότε θα μετατραπού­με σε "ΚΟΥΜΑΡΑΤΣ", στην αίσθηση την πιο τέλεια του λόγου. Ένας ΚΟΥΜΑΡΑΤ είναι ένας Υπεράνθρωπος, ένας ΚΟΥΜΑΡΑΤ είναι ένας ενσαρκωμένος ΛΟΓΟΣ, ένας ΚΟΥΜΑΡΑΤ έχει δύναμη επάνω στη Φωτιά, επάνω στον Αέρα, πάνω στα Νερά και πάνω στη Γη. Εμείς πρέπει να μετατραπούμε σε "ΚΟΥΜΑΡΑΤΣ", σε Αυθεντικούς Ανθρώπους, σε Θεϊκά Όντα, Άφατα, σε Ιερά Άτομα. Αλλά έτσι καθώς είμαστε, στ' αλήθεια δεν είμαστε παρά μόνο απλά "Διανοητικά Ζώα", καταδικασμένα στην ποινή της Ζωής...

Εγώ προσκαλώ όλους εσάς που βρισκόσαστε εδώ παρόντες όπως γνωρίσετε τον εαυτό σας, όπως τον μελετήσετε, τον αναζητήσετε, τον ερευνήσετε, όπως βυθισθείτε στα βάθη του, για να μπορέσετε να φθάσε­τε να ξέρετε τί σας περισσεύει και τί σας λείπει. Όταν κάποιος καταλάβει όλα αυτά, εισέρχεται στο δρόμο που οδηγεί στον ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΟ.

Samael Aun Weor

 

 

 

 

 

 

 
MultiTrans