• images/banners/gnosis_banner-1.gif
  • images/banners/gnosis_banner-2.gif
  • images/banners/gnosis_banner-3.gif
  • images/banners/gnosis_banner-4.gif
  • images/banners/gnosis_banner-5.gif
  • images/banners/gnosis_banner-6.gif
  • images/banners/gnosis_banner-7.gif
  • images/banners/gnosis_banner-8.gif

gnosisellas-webradio

SAW-Optimized
Α.Δ. Samael Aun Weor

VM-LAKHSMI-OptimizedΑ.Δ. Lakhsmi

ΚΛΕΙΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ


Α) Άνετη θέση.

Β) Κενός νους (δίχως σκέψεις).

Γ) Συγκέντρωση (φαντασία).

Δ) Ενδοσκόπηση.

Ε) Έκσταση ή Σαμαδί, σε δύο φάσεις: έμπνευση και διαίσθηση.



Α) Άνετη θέση: Πρώτα απ' όλα, για να διαλογι­στούμε σωστά, πρέπει το φυσικό σώμα να είναι σε μια πολύ άνετη στάση. Δεν έχει σημασία αν κάθεται κανείς σε μια πολυθρόνα, ή είναι ξαπλωμένος σ' ένα κρεβάτι, ή σε μια ανατολίτικη Ασάνα (θέση, στάση). Το σημαντικό είναι να χαλαρώνουμε όλους τους μυς του σώματος, από την κορφή έως τα νύχια. Αν ξαπλώ­νουμε σ' ένα κρεβάτι, το φυσικό σώμα πρέπει να είναι σε ραχιαία θέση (ανάσκελα).

Β) Κενός νους: Αυτό το δεύτερο βήμα είναι γνωστό με το ανατολίτικο όνομα Νταράνα (συγκέντρω­ση). Μόλις πραγματοποιηθεί αυτό το βήμα, πρέπει ν' αποσύρουμε κάθε είδος γήινων σκέψεων από το νου. Οι σκέψεις πρέπει να πέσουν νεκρές προ των πυλών του Ναού, πρέπει να συγκεντρωνόμαστε προς τα μέσα μας... στον Εσώτερο μας.

Αυτό το δεύτερο βήμα είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί, αλλά ο ενδιαφερόμενος μαθητής που νοιά­ζεται για τις γνωστικές σπουδές θα βρει τα κλειδιά, για να πετύχει ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Ένα από αυτά τα κλειδιά, πολύ αποτελεσματικό για ν' αδειάζει κανείς το νου, είναι η χρήση ενός ΚΟΑΝ, δηλαδή, μιας αινιγματικής, μυστηριώδους φράσης, η οποία είναι ακατανόητη για το νου. Ένα ΚΟΑΝ, είναι η παρουσίαση στο νου ενός προβλήματος, του οποίου το βαθύ νόημα αυτός δεν μπορεί να καταλάβει. Είναι εύκολο να δούμε ότι ο νους αγωνίζεται, καθώς προσπαθεί να κατανοήσει βαθιά ένα Κοάν. Υποταγμένος, λοιπόν, τότε, παραμένει σε μια βαθιά ηρεμία και σιωπή. Αν θέλουμε ν' αδειάζουμε το νου μας, πρέπει να συγκεντρωνόμαστε σ' ένα Κοάν και να περιμένουμε το νου να παλέψει για τη λύση του, έως ότου ηρεμή­σει, ησυχάσει.

Υπάρχουν πολλά Κοάν για την άσκηση του αδειά­σματος του νου:


  1. Ποιος απαγγέλλει το όνομα του Βούδα;
  2. Εάν όλα τα πράγματα ελαττώνονται στη μονάδα, σε τί ελαττώνεται μια τέτοια μονάδα;
  3. "ΓΟΥ". Η εργασία με το Κοάν "ΓΟΥ", έχοντας το νου ήρεμο και ήσυχο, είναι κάτι το θαυμάσιο. Ο Δάσκαλος Τσάο Τσού ρωτήθηκε από ένα μοναχό: "Έχει ο σκύλος βουδική φύση;", ο Δάσκαλος είπε: "ΓΟΥ" (όχι). Το "ΓΟΥ" πέρα από το ότι είναι ένα μάντραμ που προφέρεται με διπλό "ΟΥ" κατά απομίμηση του ήχου της καταιγίδας, είναι από μόνο του ένα Κοάν.
  4. Πού ήμουν προτού γεννηθώ και πού θα είμαι μετά το θάνατο μου; Είναι σημαντικό να μάθουμε να συγκεντρώνουμε τις σκέψεις σ' ένα μόνο πράγμα. Εκείνοι που μαθαί­νουν να σκέπτονται ένα μόνο πράγμα, μπορούν να κάνουν θαύματα, σημεία και τέρατα.

Γ. Συγκέντρωση: Η συγκέντρωση έρχεται μετά το δεύτερο βήμα. Αυτό το τρίτο βήμα έγκειται στο να προσηλώνει κανείς το νου του σ' ένα και μόνο σημείο, στο αντικείμενο του διαλογισμού μας. Πρέπει να εστιάζεται σε κάτι, σ' ένα σχήμα, ένα σύμβολο της καρδιάς, κτλ. Όλος ο νους πρέπει να είναι συγκεντρωμένος στο επιλεγμένο αντικείμενο, μέχρι να το αισθανθούμε να δονείται μέσα στον εγκέφαλο μας, για να το στείλουμε αργότερα στην καρδιά.

Το πιο σημαντικό βήμα της συγκέντρωσης είναι η συνειδητή φαντασία. Φαντασία: Για το σοφό, το να φαντάζεται ισοδυ­ναμεί με το να βλέπει. Η φαντασία είναι διάφανη στην ψυχή. Ο μαθητής που επιθυμεί να φθάνει στη δημιουργική, επινοητική (μέσω της συνειδητής φαντα­σίας) γνώση, πρέπει να μάθει πως να συγκεντρώνεται και να διαλογίζεται βαθιά. Μια καλή άσκηση για να φθάνει στην επινοητική γνώση, είναι η ακόλουθη: Κάθεται εμπρός σ' ένα φυτό και συγκεντρώνεται σ' αυτό. Αργότερα, κλείνοντας τα μάτια, αποκοιμιέται διατηρώντας στη φαντασία του το σχήμα και τη μορφή του φυτού, τη δομή του, το άρωμα και το χρώμα του. Ο μαθητής πρέπει να καλεί το όνειρο κατά τη διάρ­κεια αυτής της πρακτικής και αποκοιμούμενος να διαλογίζεται βαθιά στην εσωτερική σύσταση του φυτού.

Είναι αναγκαίο να έχουμε μια ζώσα φαντασία. Ίο να φαντάζεται κάποιος, ισοδυναμεί με το να δημιουργεί. Πρέπει να φαντάζεται όλη την εσωτερική δομή του φυτού, τις διαδικασίες του, όλες τις εσωτε­ρικές του κινήσεις, όλες τις οργανικές του ενώσεις και τις μεταλλικές του ουσίες.

Ακολουθείστε βήμα-βήμα, με λογική ακρίβεια, όλες τις διαδικασίες του π.χ. γέννηση, μεγάλωμα, ανάπτυξη και θάνατο, έως ότου μετατραπεί σ' ένα σωρό από ξερά ξύλα. Αυτή η διαδικασία της ανάπτυξης και του θανάτου είναι θαυμάσια. Ο διαλογισμός πάνω στην εξέλιξη του φυτού από τη γέννηση μέχρι το θάνατο, αν η συγκέντρωση είναι τέλεια και αν το όνειρο είναι βαθύ, θα κάνει τα Τσάκρας του αστρικού σώματος ν' αρχίσουν να περιστρέφονται και να ανα­πτύσσονται .

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι κάθε ασυναρτησία, κάθε έλλειψη λογικής και κάθε έλλειψη νοητικής ισορροπίας θα σταματήσει και θα καταστρέψει την εξέλιξη των Τσάκρας.

Οι μαθητές χρειάζονται πολύ υπομονή, διότι ενέργεια ανυπομονησίας θα τους οδηγήσει στην αποτυ­χία. Μεγάλη υπομονή, δύναμη θέλησης και μια απόλυ­τα συνειδητή πίστη, είναι αναγκαία. Κάποια μέρα, καθώς κοιμόμαστε, μια μακρινή εικόνα, ένα τοπίο της φύσης, ένα πρόσωπο, κ.τ.λ. θα εμφανισθεί κατά το διαλογισμό.

Οι μαθητές εξυψώνονται λίγο-λίγο στην επινοη­τική (μέσω της συνειδητής φαντασίας) γνώση. Κάποια μέρα, το φυτό πάνω στο οποίο θα διαλογίζονται, θα εξαφανισθεί και στη θέση του φυτού θα δουν ένα όμορφο παιδάκι, αυτό το παιδάκι είναι η ψυχή του φυτού. Πολύ αργότερα, κατά τη διάρκεια του ύπνου, θα αφυπνίσουν συνείδηση και θα μπορέσουν να πουν:

"Είμαι με αστρικό σώμα", και θα συνεχίσουν έτσι, αφυπνίζοντας τη συνείδηση τους λίγο-λίγο, μέχρις ότου αποκτήσουν συνεχή συνείδηση.

Τα όνειρα είναι γνήσιες εσωτερικές εμπειρίες. Κατά τη διάρκεια των ωρών του ύπνου, όλοι οι άνθρω­ποι ταξιδεύουν με αστρικό σώμα. Τα όνειρα είναι αστρικές εμπειρίες κι αυτός είναι ο λόγος που πρέ­πει να προσπαθούμε να τα θυμόμαστε και να τα ερμη­νεύουμε, διότι ακόμη και τα πιο παράλογα όνειρα είναι απολύτως συμβολικά.

Οι εσωτερικές εμπειρίες ερμηνεύονται σύμφωνα με το νόμο των φιλοσοφικών αναλογιών, το νόμο της αναλογίας των αντιθέτων, το νόμο των αντιστοιχιών και την αριθμολογία. Αργότερα, θα έλθει η στιγμή κατά την οποίαν οι μαθητές θα αφυπνίσουν τη συνεί­δηση τους και έτσι τα πράγματα που θα βλέπουν, κατά τη διάρκεια του ύπνου-ονείρου, θα τα βλέπουν δίχως να ονειρεύονται.

Δ) Ενδοσκόπηση: Αυτό το στάδιο είναι η στιγμή του στοχασμού πάνω στο αντικείμενο ή πράγμα, όγκο ή μορφή, που πρέπει να μας φέρει σε στοχασμό.

Ε) Έκσταση ή Σαμαδί: Αυτό είναι το τελευταίο στάδιο ενός καλού διαλογισμού. Έχει δύο φάσεις:

Πρώτο, έμπνευση. Αυτό το στάδιο της πρακτικής του διαλογισμού σε βαθιά συγκέντρωση, μας δίνει την ισχύ να ερμηνεύουμε τα σύμβολα της Μεγάλης Φύσης.

Όταν οι μαθητές φθάσουν στη δια της συνειδη­τής φαντασίας γνώση, βλέπουν τα σύμβολα, αλλά δεν τα εννοούν, καταλαβαίνουν ότι η φύση είναι μια ζωντανή γραφή που δεν μπορούν να κατανοήσουν. Γι' αυτό το λόγο, χρειάζεται να υψωθούν μέχρι την "ε­μπνευσμένη γνώση", για να ερμηνεύουν τα ιερά σύμβο­λα της Μεγάλης Φύσης. Αυτή η ερμηνεία των συμβόλων είναι πολύ λεπτεπίλεπτη. Τα σύμβολα πρέπει να ερμη­νεύονται δίχως πρόληψη, δυσπιστία, υπερηφάνεια, ματαιοδοξία, φανατισμό, προκατάληψη, προαντιλήψεις, φθόνο, ζήλια, κτλ., διότι όλα αυτά τα ελαττώμα­τα ανήκουν στο "Εγώ", στο "Ο Εαυτός Μου".

Η ερμηνεία πρέπει να είναι τρομερά αναλυτική, υψηλά επιστημονική και ουσιαστικά μυστικιστική. Η εμπνευσμένη γνώση μας επιτρέπει να μελετάμε τη στενή σχέση που υπάρχει, ανάμεσα σε όλα τα δια­φορετικά είδη αξιών της Μεγάλης Φύσης.

Είναι σαφές ότι η φάση αυτή είναι για μαθητές ήδη προχωρημένους και επομένως πρέπει να εξασκούμε πολύ την επινοητική γνώση, για να φθάνουμε σε κάτι περαιτέρω.

Δεύτερο, διαίσθηση. Αυτό το στάδιο της Έκστασης ή Σαμαδί είναι πολύ υπερβατικό και πολύ δύσκολο για να το φθάσει κανείς, διότι απαιτεί τις δύο προηγούμενες φάσεις: φαντασία και έμπνευση. Ωστόσο, εμείς θα εξηγήσουμε περί τίνος πρόκειται.

Ο κόσμος της διαίσθησης είναι ο κόσμος των μαθηματικών. Εκείνοι που έχουν φθάσει στη διαισθη­τική γνώση, έχουν φθάσει στην υπερσυνείδηση. Την Παντογνωσία μπορούμε να τη βρούμε μόνο στον κόσμο της διαίσθησης. Ο κόσμος της διαίσθησης είναι ο κόσμος του Είναι, ο κόσμος του Εσώτερου. Σ' αυτόν τον κόσμο, το Εγώ δεν μπορεί να εισέλθει. Ο κόσμος της διαίσθησης είναι το Συμπαντικό Πνεύμα Ζωής.

Συγκρίσεις:

  1. Ο κόσμος της επινοητικής γνώσης είναι ο κόσμος των συμβολικών εικόνων, παραστάσεων.
  2. Η έμπνευση μας δίνει την ισχύ να ερμηνεύουμε τα σύμβολα.
  3. Στον κόσμο της διαίσθησης βλέπουμε το Μεγάλο Κοσμικό Θέατρο, είμαστε οι θεατές. Βλέπουμε το Μεγάλο Δράμα της Ζωής.

Με τη διαδικασία του Σαμαδί, αφυπνίζουμε τη συνείδηση μας από το χιλιετή λήθαργο στον οποίο έχουμε εμπλακεί για εκατομμύρια χρόνια και μπορούμε ν' αποκτήσουμε αληθινή σοφία, δίχως την ανάγκη να επηρεάσουμε τις ίσχυες του νου, ούτε με τη μάχη των ορθολογισμών ούτε με τις μάταιες διανοήσεις.

Διαλογισμός είναι η επιστήμη του στοχασμού προς αφύπνιση της συνείδησης, και απελευθέρωση της αίσθησης της διαίσθησης. Όταν υπάρχει κάποια έλλειψη γνώσης ή αμφιβολία πάνω σε κάποιο θέμα, αντί να παίξουμε το ρόλο του χαζού ή του φανατικού, είναι καλύτερα να το θέσουμε υπό την εξέταση του εσωτερικού μας Είναι, του Εσώτερου μας, που θα μας ρίξει φως πάνω στην περίπτωση και θα έχουμε την. πληροφορία ή τη γνώση πάνω σ' αυτό το θέμα.

Ο Διαλογισμός πρέπει να είναι σωστός, ο νους πρέπει να είναι ακριβής. Λογική σκέψη και ακριβείς αντιλήψεις είναι αναγκαίες, για την τέλεια ανάπτυξη των αισθήσεων. Ο ακριβής διαλογισμός αφυπνίζει τις εσωτερικές αισθήσεις. Ο διαλογισμός παράγει ένα ολικό μετασχηματισμό των εσωτερικών σωμάτων.

Με το διαλογισμό, το αστρικό μας σώμα μετασχη­ματίζεται, οι αστρικές μας εμπειρίες γίνονται σαφέ­στερες κατά τη διάρκεια των ωρών του ονείρου κι έτσι επανακτούμε τις δυνάμεις μας και μαθαίνουμε ν' αφήνουμε το φυσικό μας σώμα, όποτε θέλουμε να έχουμε αληθινές εμπειρίες στον αστρικό κόσμο.

Η πνευματικότητα μας σχετίζεται με την καθη­μερινή μας ζωή. Η ζωή στους ανώτερους κόσμους είναι η ακριβής αντανάκλαση της καθημερινής ζωής, που ακολουθούμε σ' αυτή την κοιλάδα των δακρύων. Εάν τα λόγια μας και οι πράξεις μας δεν είναι δίκαιες, το αποτέλεσμα προβάλλεται στους εσωτερικούς κόσμους και ο Νόμος πέφτει επάνω μας. Ο Νόμος είναι Νόμος και η άγνοια του Νόμου δεν αποκλείει την εκπλήρω­ση του.

Το χειρότερο αμάρτημα είναι η άγνοια. Το διανοητικό δεν μπορεί να μας δώσει ευτυχία.

Οι συγγραφείς αντιφάσκουν μεταξύ τους στα έργα τους. Ο καημένος αναγνώστης έχει να πιει από το πικρό ποτήρι των αμφιβολιών. Οι αμφιβολίες επι­φέρουν σύγχυση και τρέλα.

Αφού είχε γεράσει μέσα στην σκόνη της βιβλιο­θήκης του, ο Φάουστ αναφώνησε: "Μελέτησα τα πάντα με μια ζωντανή ανυπομονησία και σήμερα είμαι ένας φτωχός τρελός, μ' ένα δυστυχισμένο ψυχισμό. Τί είναι αυτό που είμαι εγώ; Το ίδιο που ήξερα, το μόνο πράγμα που έμαθα είναι ότι δεν ξέρω τίποτα".

Ο Διανοητισμός οδηγεί στη νεύρωση και επηρεά­ζει το νευρικό εγκεφαλονωτιαίο σύστημα. Εκείνοι που έχουν εξαντληθεί σ' όλη τους τη ζωή μέσα στη σκόνη των βιβλιοθηκών, πέφτουν στη σύγχυση των αμφιβολιών και το μόνο πράγμα που μπορούν να μάθουν είναι ότι δεν γνωρίζουν τίποτα.

Η απλότητα είναι αυτό που επειγόντως πρέπει ν' αποκτήσουμε. Πρέπει να βάλουμε ένα τέλος σε κάθε είδους ορθολογισμούς, πάθη, μίση, εγωισμούς, βιαιό­τητες, ζήλιες, διανοητισμός, κοινωνικές προκατα­λήψεις, κτλ.

Πρέπει να έχουμε το νου ενός παιδιού. Πρέπει να είμαστε αγνοί και ευαίσθητοι. Ο Διαλογισμός είναι το βασικό όπλο για την εκμηδένιση των ψυχισμικών ελαττωμάτων και γι' αυτό το λόγο είναι ένα απα­ραίτητο στοιχείο για να φθάνουμε στην αφύπνιση της συνείδησης.

Ο νους είναι υπερβολικά άθλιος και αναξιόπι­στος για να μας οδηγήσει σε μια βαθιά έρευνα.


 

Samael Aun Weor

 
MultiTrans