• images/banners/gnosis_banner-1.gif
  • images/banners/gnosis_banner-2.gif
  • images/banners/gnosis_banner-3.gif
  • images/banners/gnosis_banner-4.gif
  • images/banners/gnosis_banner-5.gif
  • images/banners/gnosis_banner-6.gif
  • images/banners/gnosis_banner-7.gif
  • images/banners/gnosis_banner-8.gif

gnosisellas-webradio

SAW-Optimized
Α.Δ. Samael Aun Weor

VM-LAKHSMI-OptimizedΑ.Δ. Lakhsmi

ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΤΟΥ ΗΧΟΥ

Προ όλου εκτιμώ πως είναι αναγκαίο να αλλά­ξουμε, πρέπει να εξέλθουμε από την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, πως επείγει μια μεταβολή ολοκλη­ρωτική μέσα σε μας τους ίδιους.

Αναμφισβήτητα καμιά αλλαγή δεν επιτυγχάνεται χωρίς ένα εξαιρετικό σοκ. Προφανώς οι 7 νότες Ντο, Ρε, Μι, Φα, Σολ, Λα, Σι ευρίσκονται σχετισμένες με όλα τα γεγονότα της ζωής.

Οι Ντο, Ρε, Μι, περιλαμβάνουν μια σειρά από γεγονότα. Αλλά προσέξτε εσείς, ανάμεσα στο ίδιο το Φα υπάρχει αληθινά μια παύση. Έτσι λοιπόν, οι Φα, Σολ, Λα είναι οι επόμενες νότες. Μεταξύ της Λα και Σι υπάρχει άλλη παύση. Εάν κάποιος προτίθε­ται να πραγματοποιήσει στη ζωή του ένα πρόγραμμα, θα πρέπει να αρχίσει αναπόφευκτα από τη νότα Ντο, να συνεχίσει με τη Ρε και να φτάσει στη νότα Μι.

Φτάνοντας σ' αυτό το μέρος, έχει δυσκολίες δυσχερείς, που είναι μια παύση μεταξύ της νότας Μι και της νότας Φα. Τότε έχει το ρεύμα του ήχου για να επιστρέψει στο σημείο της αρχικής εκκίνησης. Ως συνέπεια ή αποτέλεσμα, είναι κάπως φυσικό πως η αρχική υπερπροσπάθεια, το σχέδιο που τίθεται, καθοδόν ναυαγεί.

Αλλά αν κάποιος αγωνίζεται με μια νέα υπερ­προσπάθεια για να διαπεράσει την παύση, είναι προ­φανές, κάπως φυσικό, πως θα διατηρήσει σε ευθεία γραμμή (και μέχρι ανάβαση) την ώθηση που εισήγαγε και η υπόθεση θα θριαμβεύσει.

Συνεχίζοντας με όλο αυτό, βλέπουμε πως έρχο­νται μετά οι νότες Φα, Σολ, Λα. Αλλά μεταξύ της

Λα και της Σι υπάρχει μια καινούργια παύση. Εάν δεν ενισχύεται η αρχική ώθηση, το ρεύμα του ήχου θα ξαναεπιστρέφει στο σημείο της αρχικής εκκίνησης και θα αποτύχει η επιχείρηση, το σχέδιο ή η υπό­θεση.

Έτσι, επειδή είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό με τις 7 νότες της μουσικής σκάλας, είναι τρομερό αυτό το θέμα του ρεύματος του ήχου. Πρέπει να του δώσουμε ένα σοκ, μεταξύ των νότων Μι και Φα και ένα άλλο, μεταξύ των νότων Λα και Σι. Πάντοτε χρει­άζεται ένα σοκ που να επιτρέπει σε κάποιον να υπάρ­χει, για να επιτυγχάνει μια αλλαγή, μια μεταβολή.

Ένα μωρό γεννιέται, έρχεται στον κόσμο. Το πρώτο σοκ που λαμβάνει είναι αυτό του αέρα που αναπνέει, τον οποίο λαμβάνει για πρώτη φορά. Με το να τον λάβει για πρώτη φορά το μωρό ζει. Κατ' αυτόν τον τρόπο εμείς χρειαζόμαστε αυτό το σοκ, απλώς για να υπάρχουμε.

Επίσης είναι βέβαιο πως εάν π.χ. αντί εμείς να αναπνέουμε οξυγόνο, άζωτο κ.τ.λ. αναπνέουμε π.χ. μονοξείδιο του άνθρακα, θα μπορούσε να γίνει αντιληπτό το σοκ, αλλά δεν θα το είχαμε λάβει για το σώμα, το σώμα δεν θα το αποδέχονταν αυτό το σοκ και θα επέρχονταν ο θάνατος.

Όσον αφορά το δικό μας τον τόσο καυχώμενο μοντέρνο πολιτισμό, συμβαίνει να χρειάζεται ένα σοκ για να μην πεθάνει, για να μην καταστραφεί. Αυτό το σοκ θα μπορούσε να συμβεί δια μέσου ενός άλλου πολιτισμού και απείρως ανώτερου από το δικό μας. Μόνο έτσι θα μπορούσε αυτός ο πολιτισμός να μην πεθάνει.

Θα έπρεπε να επινοήσουμε τον τύπο του σοκ, για να τον δώσουμε σ' αυτόν τον πολιτισμό που αγωνία, αλλά να μην επινοηθεί αυτός ο τύπος του σοκ που θα επιτρέψει σ' αυτόν τον πολιτισμό να μεταβάλ­λεται και να υπάρχει. Προφανώς αυτός ο πολιτισμός θα έπρεπε να πεθάνει ελλείψει αυτού του σοκ, αυτό είναι σαφές.

Συνεχίζοντας προς τα εμπρός, θα πρέπει να παρατηρήσουμε τον άνθρωπο υπό το φως της Γένεσης, μόνο έτσι θα καταλαβαίναμε ποια τάξη των σοκ θα μας έφερνε στην εσωτερική αυτοπραγμάτωση του Είναι.

Τι μας λέει η Γένεση; Μας λέει πως "Στην αρχή ο Θεός δημιούργησε τους Ουρανούς και τη Γη". Οι αγνοούντες μορφωμένοι υποθέτουν πως αναφέρεται αποκλειστικά στους Μακροκοσμικούς ουρανούς και στη Γη απλώς τη φυσική, τη Γη αυτή στην οποία ζού­με. Δεν αρνούμαι πως αναφέρεται επίσης σε άλλα θέματα, αλλά ειδικά αναφέρεται με απόκρυφο τρόπο στο Μικρόκοσμο-Άνθρωπο.

Οι ουρανοί είναι τα μέρη της συνείδησης μέσα σε μας τους ίδιους, μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο. Όσον αφορά τη Γη, είναι το φυσικό σώμα του ανθρώ­που, η αποκαλούμενη φιλοσοφική Γη. Έτσι είναι καθώς στην αρχή ο Θεός δημιούργησε τους ουρανούς, (τα ανώτερα επίπεδα της συνείδησης του ανθρώπου) και τη γη (το φυσικό σώμα).

Η Γένεση προσθέτει "Η Γη ήτο ακατάστατη και άδεια και το πνεύμα του Θεού εκινείτο επάνω στην επιφάνεια των υδάτων". Σε τι οφείλεται αυτός ο υπαινιγμός εδώ; Απλώς στο δίποδο, τριεγκεφαλικό ή τρικεντρικό λανθασμένα ονομαζόμενο άνθρωπο, στο διανοητικό ζώο, που είναι γη ακατάστατη και άδεια, που έχει το νου του στην πιο απόλυτη ακαταστασία, είναι ένα αληθινό χάος, που μοναδικά πιστεύει αυτό που τον πληροφορούν οι 5 αισθήσεις, που ζει στον κόσμο των ζωικών παθών, που τίποτα δεν ξέρει επάνω στο πραγματικό, επάνω στο εσωτερικό, που είναι απολύτως αδαής, που δεν έχει λάβει καμία ακτίνα φωτός κ.τ.λ.

Είναι ο κοινός και κανονικός άνθρωπος, ο άνθρωπος της αγοράς, ο άνθρωπος της δημόσιας πλατεί­ας, ο συνηθισμένος άνθρωπος της γης, ο αποκαλούμε­νος από κάποιον των δικών μας γνωστικών λειτουργιών (πιστεύω από αυτόν του 2ου βαθμού), κ. τ. λ. ο πρό­στυχος και ηδυπαθής τύπος. Αυτός είναι ο τρόπος της ανθρώπινης ζωής, ο τρόπος με τον οποίο ζουν όλα τα εκατομμύρια των ανθρώπινων όντων ή ανθρωπο­ειδών πρόσκαιρα, επάνω στη γη.

Αλλά πως θα εξέλθουμε από αυτό το επίπεδο; Με το να φανταζόμαστε πως ανεβαίνουμε σε έναν πύρ­γο, για να δούμε τις ανθρώπινες πολλαπλότητες. Τι θα κάνουμε ώστε να εξέλθουμε από αυτό το επίπε­δο που βρισκόμαστε; Δεν υπάρχει αμφιβολία πως κάθε ένα από αυτά τα πρόσωπα που γενικά αποτελούν τις πολλαπλότητες, είναι γη ακατάστατη και άδεια, αυτό είναι προφανές. Τι πρέπει να κάνουμε; Χρειάζεται ένα εξαιρετικό σοκ, μόνο έτσι θα μπορούσαμε να δώσουμε την ευκαιρία ώστε να συμβεί μια αλλαγή. Είναι δυνατόν αυτό το σοκ.

Η Γένεση λέει πως ο Θεός δημιούργησε το φως, είπε: "Ας γίνει το φως και έγινε φως" και πως χώρι­σε το φως από τα σκοτάδια. Σε ποια σκοτάδια αναφέ­ρεται· η Γένεση; Λοιπόν στα σκοτάδια που είναι μέσα στον κάθε ένα από μας, μέσα σ' αυτή τη φιλοσοφική γη.

Αλλά σε ποια τάξη των σκοταδιών είναι αυτά; Λοιπόν αυτά τα σκοτάδια συνιστούν τα υπανθρώπινα ψυχικά ακόλουθα που αντιπροσωπεύουν τα δικά μας ελαττώματα του ψυχολογικού τύπου: θυμό, απληστία, λαγνεία, ζηλοτυπία, υπερηφάνεια, οκνηρία, λαιμαργία κ.τ.λ.

Καλά, έχω αναφερθεί στα 7 πρωτεύοντα αμαρτή­ματα. Αυτά πολλαπλασιάζονται σε άλλα 7 και άλλα τόσα, περισσότερα και περισσότερα και είναι Λεγεών.

Ας σκεφθούμε πάνω σ' αυτό που είναι τα ψυχικά ακόλουθα. Ήδη ο Βιργίλιος, ο ποιητής της Μάντουα, είπε "Ακόμη και να είχαμε χίλιες γλώσσες για να μιλάμε και ουρανίσκο από χάλυβα, δεν θα φθάναμε να απαριθμήσουμε πλήρως τα ελαττώματα μας".

Αυτά τα ίδια συνιστούν τα σκοτάδια που έχουμε γεμίσει το εσωτερικό μας. Το να χωρίσει κανείς το φως από τα σκοτάδια, αυτό είναι πολύ δύσκολο, αυτό το φως είναι η Υπερθετική Συνείδηση του Είναι, πρέπει να την βγάλουμε ανάμεσα από κάθε ένα υπανθρώπινο ψυχικό ακόλουθο.

Από κατασκευής εμπλέκει τρομερές υπερπροσπά­θειες που πρέπει να πραγματοποιήσουμε στον εαυτό μας και μέσα στον καθένα από μας τους ίδιους εδώ και τώρα.

Το να βγάλουμε το φως από τα σκοτάδια, αυτό σημαίνει να καταστρέψουμε όλα αυτά τα δοχεία μέσα στα οποία είναι σφιγμένη η ουσία, με το να εξαλεί­ψουμε αυτά τα ακόλουθα, να τα μετατρέψουμε σε σκό­νη, ώστε να απελευθερωθεί το Ουσιακό Φως. Αυτό είναι αυτό που θέλει να πει να χωρισθούν το φως από τα σκοτάδια.

"Και το φως ονόμασε ημέρα και τα σκοτάδια (της αμάθειας και του λάθους) ονόμασε νύχτα". Πρέ­πει να ξέρουμε να καταλαβαίνουμε, πιστεύω πως οι αδελφοί θα σκέπτονται. ­Συνεχίζοντας προς τα εμπρός με την Γένεση, βλέπουμε εμείς πως χωρίζει ο Δημιουργός, ο Ελοΐμ, τα Ανώτερα νερά από τα κατώτερα, αυτό ανήκει ήδη στον ίδιο το χώρο της αλχημείας.

Προφανώς, σε μας υπάρχει το θειάφι, λέγεται, η ακατέργαστη ύλη, που δεν είναι άλλο πράγμα από το EXIOJEJARI, λέγεται το ιερό σπέρμα, ομιλώντας με άλλα λόγια, οι εκκρίσεις των ενδοκρινών σεξουα­λικών αδένων, τότε επιτυγχάνεται η ενέργεια, η ενέργεια που ανέρχεται έως τον εγκέφαλο δια μέσου των αντιστοίχων καναλιών, που είναι πολύ γνώριμα στην απόκρυφη ανατομία. Αυτή η ενέργεια ή ουσία (έχω εννοήσει πως έχουμε φθάσει σε ένα ιδιωματι­σμό όπου η ενέργεια και η μάζα δεν διαφέρουν, επει­δή αυτή η ενέργεια η δημιουργημένη από τον Τρίτο Λόγο, αυτή η ουσία, ουσία που ανέρχεται από τα σπερματικά κανάλια μέχρι τον εγκέφαλο, αυτή η ουσία-ενέργεια) αναμφισβητήτως είναι η μεταλλική ψυχή του ιερού σπέρματος ή το EXIOJEJARI.

Αυτή η μεταλλική ψυχή του ιερού σπέρματος είναι λοιπόν ενέργεια και ουσία. Ως ουσία θα μπορού­σαμε να την ονομάσουμε ο Ερμής (υδράργυρος). Δεν είναι ένας Ερμής ξηρός όπως αυτός των Εγώ, των ψυχικών ακολούθων που προσωποποιούν τα δικά μας λάθη, όχι, είναι ένας Ερμής υγρός, αφρώδης.

Βλέποντας τα θέματα από αυτή την άποψη, βλέ­πουμε πως τα ανώτερα Ερμαϊκά νερά ξεχωρίζονται, διαχωρίζονται από τα κατώτερα νερά, υπάρχει ο δια­χωρισμός των νερών "Και διαχώρισε ο Θεός τα νερά από τα νερά, τα ανώτερα νερά από τα κατώτερα νερά".

Είναι σαφές πως αυτά τα ανώτερα νερά είναι ο Ερμής, που πρέπει να περάσει από διάφορες φάσεις προ των οποίων καθίσταται άξιος να λάβει το Θειάφι.

Στην αρχή. αυτά τα Ερμαϊκά νερά είναι μαύρα όπως το κάρβουνο, μεταγενεστέρως με βάση τις μεγά­λες εξαχνώσεις, λέγεται διυλίζοντας το μυστήριο της εκκλησίας της Ρώμης, που είναι η εκκλησία της Αγάπης (επειδή Ρώμη "ROMA" αντίστροφα διαβάζεται Αγάπη "ΑΜΟΚ") διυλίζοντας τέτοιο μυστήριο, επιτυγ­χάνεται όπως τα μαύρα νερά μετατρέπονται σε άσπρα και μεταγενεστέρως σε κίτρινα.

Στην αλχημεία υπάρχουν ζώα που αλληγορίζουν αυτές τις φάσεις του Ερμή. Αυτοί είπαν πως στην αρχή ο Ερμής είναι μαύρος και αντιπροσωπεύεται από ένα μαύρο κόρακα που μετά μετατρέπεται σε άσπρο και αντιπροσωπεύεται από το άσπρο περιστέρι και μετά μετατρέπεται σε κίτρινο και αντιπροσωπεύεται με τον κίτρινο αετό, στο τέλος γίνεται κόκκινος και αντιπροσωπεύεται από τον κόκκινο φασιανό. Έτσι που ο Ερμής πρέπει να περάσει από τέσσερις φάσεις. Ιόν. Μαύρο, 2ον. Άσπρο, 3ον. Κίτρινο, 4ον. Κόκκινο. Αυτές οι φάσεις γίνονται δυνατές δια μέσου της εξάχνωσης, στην δουλειά στο σιδηρουργέ ίο των Κυκλώ­πων. Έτσι που θα καταλαβαίνετε εσείς το μυστήριο της εκκλησίας της Ρώμης και ήδη το ξέρετε πώς εί­ναι, από την Τρίτη Κάμαρα.

Όταν ο Ερμής έχει γίνει κίτρινος, προφανώς, λαμβάνει το Θειάφι. Τι είναι το Θειάφι; Είναι η Ιερή Φωτιά, η φωτιά που πρέπει να γονιμοποιήσει τον Ερμή. Έτσι καθώς τήκεται η φωτιά, με τα ρεύμα­τα ανέρχεται από το κανάλι της σπονδυλικής στήλης μέχρι τον εγκέφαλο. Μιλάμε από τ' ανώτερα νερά, και πού να αφήσαμε τα κατώτερα νερά; Αυτά υπάρχουν, τα κατώτερα νερά. Εάν στην αρχή ήσαν μαύρα, μετά πρέπει να μετατραπούν απολύτως σε ολόλευκα.

Αυτό είναι που ονομάζεται "να διαχωριστούν τα νερά από τα νερά, ώστε να αναβλύσει το ξερό, αυτό που ονομάζεται γη". Σε ποιο ξερό αναφερόμαστε ;

Για ποιο ξερό αναφέρει η Γένεση; Λοιπόν, στα Ανώ­τερα Υπαρξιακά Σώματα του Είναι, σ' αυτό αναφέρεται η Γένεση.

Προφανώς, αυτός ο ανερχόμενος Ερμής τήκεται με την Ιερή Φωτιά ή Θειάφι που φθάνει επίσης με την καλλίτερα ποιότητα του Αλατιού, το εξαχνωμένο αλάτι και αποκρυσταλλώνεται σε μας, μέσα σε μας τους ίδιους, σύμφωνα με το Νόμο των Οκτάβων. Αλάτι, Θειάφι και Ερμής (υδράργυρος) περιπλεγμένα, λαμ­βάνουν ένα όνομα στην αλχημεία, αυτά κατονομάζονται Άζωτο. Αυτό το άζωτο γενικά θα αποκρυσταλλωθεί μέσα μας, σύμφωνα με το Νόμο των Οκτάβων.

Σε μια οκτάβα ανώτερη θα αποκρυσταλλωθεί σε μας, μετατρέποντας το σε ένα Αστρικό Σώμα και αυτή η αποκρυστάλλωση επίσης επιβεβαιώνεται ή επα­ληθεύεται σύμφωνα με το νόμο του 7, με το νόμο του Αιώνιου EPTAPARAPARSHINOK, σύμφωνα με τις 7 μουσικές -νότες. Ντο, ρε, μι, φα, σολ, λα, σι. Σε μια δεύτερη οκτάβα έρχεται να αποκρυσταλλωθεί με αυτές τις ίδιες τις σκάλες το αλάτι, το θειάφι και ο Ερμής (υδράργυρος), στο Διανοητικό Σώμα. Στο τέλος, μια τρίτη αποκρυστάλλωση έρχεται να συμπυκνωθεί με το Αιτιατό Σώμα ή Σώμα της Συνειδη­τής Θέλησης. Εάν κάποιος κατέχει τα σώματα Φυσικό, Αστρικό, Διανοητικό και Αιτιατό, γι' αυτό το λόγο δύναται να λάβει τις εθνικές αρχές, τις ψυχικές ή πνευματικές, που θα τον μετατρέψουν σε έναν άνθρω­πο κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού.

Όλες οι αιτίες που βρίσκονται στη Βίβλο όπου γίνεται υπαινιγμός για το πράσινο χόρτο, σε ολόκλη­ρο το δένδρο που δίδει φρούτα, είναι συμβολικό. Προφανώς, πρέπει να δώσει φρούτα σε μας το δένδρο της Γνώσης του καλού και του κακού. Αυτός ο σπόρος πρέπει να βλαστήσει σε μας, τα φώτα του πνεύματος πρέπει να μας φωτίσουν, ο πνευματικός Ήλιος πρέπει να μας δώσει το Φως του, μέχρι που στο τέλος, μετά από τέτοιες δουλειές στην αλχημεία, αφαιρώντας τα ψυχικά ακόλουθα, δαμάζοντας τα ψάρια και τα ζώα που έχουμε μέσα μας και κάνοντας μας βασιλιάδες και κύριους αυτών, μέχρι να τα καταστρέψουμε, εμφανίζεται ο άνθρωπος ο φτιαγμένος κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού, στην έκτη μέρα της Δημιουρ­γίας. Αλλά ακόμα δεν είναι γι' αυτό το λόγο ο ζω­ντανός άνθρωπος.

Ο άνθρωπος της έκτης ημέρας είναι μοναδικά κατασκευασμένος κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού, αλλά δεν είναι ο ζωντανός άνθρωπος. Ο άνθρωπος ο ζων είναι της εβδόμης ημέρας, αυτός, ναι, είναι ο ζωντανός άνθρωπος, ο άνθρωπος που έχει συγχωνευ­θεί με τη Θεϊκότητα, ο Υπέρ άνθρωπος, ο Αναστημέ­νος Δάσκαλος, αυτόν υπαινίσσεται σιωπηρώς η Γένεση.

Έτσι, για να μπορέσουμε να μετατραπούμε σε ανθρώπους φτιαγμένους κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού, χρειαζόμαστε ένα σοκ, λέγεται, την απόκρυφη εσωτερική γνώση. Προφανώς για να μεταβληθούμε σε ζωντανούς ανθρώπους, χρειαζόμαστε ένα τρίτο σοκ εξαιρετικό. Συμπυκνούμαστε, ώστε για να υπάρχει ο φυσικός άνθρωπος χρειαζόμαστε ένα φυσικό σοκ που είναι ο αέρας που αναπνέουμε, τη στιγμή που γεννιόμαστε.

Για να υπάρχει ο άνθρωπος ο φτιαγμένος κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού, χρειάζεται άλλο σοκ, που ορίζεται με κείνα τα λόγια που λένε. "Είπε ο Θεός, να γίνει το φως, και έγινε φως, και χώρισε το φως από τα σκοτάδια".

Ο αδαής άνθρωπος χρειάζεται ένα εξαιρετικό σοκ, χρειάζεται κάποιον που να του φέρει τη διδα­σκαλία, χρειάζεται να λάβει τα φώτα του εσωτερισμού. Αυτός δημιουργεί σ' αυτόν ένα εξαιρετικό σοκ, που μόνο αυτό το εξαιρετικό σοκ μπορεί να τον μεταβάλ­λει αργότερα, μπορεί να τον μετατρέψει, θα λέγαμε, σ' αυτό που ονομάζεται "ο άνθρωπος ο φτιαγμένος κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού", την έκτη μέρα.

Την εβδόμη μέρα ήδη αλλάζουν τα πράγματα. Για να φθάσει να είναι ένας ζωντανός άνθρωπος, ένας άνθρω­πος της εβδόμης ημέρας, χρειάζεται άλλο σοκ, το τελευταίο εξαιρετικό.

Ένας άνθρωπος της έκτης ημέρας είναι ένας άνθρωπος φτιαγμένος κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού, αλλά δεν είναι άνθρωπος ζωντανός, χρειάζεται ένα τρίτο σοκ για να μετατραπεί σε ένα ζωντανό άνθρωπο. Εάν ένας άνθρωπος της έκτης ημέρας, φτια­γμένος κατ' εικόνα και ομοίωση του Αιώνιου, θέλει να μετατραπεί σε ένα ζωντανό άνθρωπο, πρέπει να αναστηθεί, και δεν θα μπορέσει να αναστηθεί, χωρίς ένα εξαιρετικό σοκ. Χρειάζεται να κατεβαίνει, να κατέλθει στους κόσμους της κόλασης, στην ενάτη σφαίρα για να εξαλείψει τα δαιμόνια της μαύρης Σελήνης.

Ήδη αυτά σας τα έχω εξηγήσει πολλές φορές, επειδή η ψυχολογική Σελήνη έχει δύο όψεις, αυτήν που βλέπετε και αυτή που δεν βλέπετε. Έτσι, καθώς η ορατή Σελήνη έχει δύο όψεις, αυτήν που βλέπετε και την κρυφή που είναι από την άλλη πλευρά, έτσι επίσης πρέπει να σας λέω πως η ψυχολογική Σελήνη έχει δύο όψεις, αυτήν που βλέπετε, (τα ελαττώματα που βλέπουμε στην απλή θέα) και αυτό που δεν βλέ­πετε, το κρυφό.

Πολλοί άγιοι που προόδευσαν υπερβολικά, έμει­ναν σταματημένοι, πιστεύοντας πως είχαν τελειώσει με το Εγώ. Εάν είχαν καταστρέψει πολλά υπανθρώπινα στοιχεία του ορατού μέρους της ψυχολογικής Σελήνης, όμως δεν είχαν εξαλείψει τα υπανθρώπινα στοιχεία της κρυφής όψεως της ψυχολογικής Σελήνης. Απορροφήθηκαν στον Νιρβάνα ή στον Μάχα-Παρανιρβάνα αποδεικνύοντας πως τα ανεπιθύμητα στοιχεία του ψυχισμού τους ήσαν εξαλειμμένα, μετατρεμμένα σε σκόνη, αλλά αργότερα έλαβαν υπόψιν τους πως δεν είχαν φθάσει ακόμη στο τέρμα, τους έμειναν πολλά ανεπιθύμητα στοιχεία στο κρυφό μέρος της ψυχολογικής Σελήνης.

Ο άνθρωπος, ο φτιαγμένος κατ, εικόνα και ομοίωση του Θεού, πρέπει αναγκαστικά να εξαλείψει τα υπανθρώπινα στοιχεία της ψυχολογικής Σελήνης, εάν είναι πως σ' αλήθεια θέλει να μετατραπεί σε ένα ζωντανό άνθρωπο.

Αυτό το σοκ δεν θα ήτο δυνατόν, εάν δεν κατέρχονταν στην ενάτη σφαίρα, μόνο εκεί δύναται να λάβει αυτό το σοκ το τόσο εξαιρετικό. Λαβαίνοντας το, μόνο έτσι θα ήταν δυνατόν να εξαλείψει τα ανεπιθύ­μητα στοιχεία που στο εσωτερικό του φέρει. Αυτή η τάξη της δουλειάς της σχετισμένης με τη μαύρη Σελήνη κατονομάζεται στον εσωτερισμό "Η Μύηση του Ιούδα" (λέγεται το Πάθος για τον Κύριο). Σπάνια είναι τα ανθρώπινα όντα που φθάνουν σ' αυτά τα ύψη.

Εντούτοις, εγώ εκτελώ τα πρέποντα, με το να δείχνω σε σας το δρόμο που οδηγεί στην τελική απελευθέρωση. Ο δρόμος δεν είναι για τους ηλίθιους, δεν είναι για τους ανθρώπους που είναι μποτιλιαρι­σμένοι, θα λέγαμε, στους ηθικούς κώδικες τους γραμ­μένους για τέτοια διανοητικά ανθρωποειδή, είναι ένας δρόμος δύσκολος, αυτός που ονομάζεται ο Ένα­στρος Δρόμος. Αυτός κατονομάζεται έτσι, επειδή συμβολίζεται με 8 άστρα στο στερέωμα, ένας δρόμος γεμάτος από απρόβλεπτους κινδύνους, ένας δρόμος αγωνίες και πόνο.

Από αυτό το δρόμο βάδισε ο Νικόλαος Φλαμέλ, ο διάσημος αλχημιστής του Μεσαίωνα. Αυτός ο δρόμος οδηγεί στην COMPOSTELA. Πρέπει να εννοούμε αυτό που είναι η λέξη COMPOSTELA. COMPO σημαίνει λαμβά­νω, STELA σημαίνει Άστρο, Αστέρι. Λαμβάνει ο άνθρω­πος το άστρο, για να μετατραπεί σε ένα ζωντανό άνθρωπο.

Πρέπει να λάβει το Άστρο των 6 αιχμών, λέγε­ται, τη Σφραγίδα του Σολομώντα. Αυτό είναι κατά τα άλλα καθώς πρέπει αποδεδειγμένο, με τον τάφο του Μύστη που πρέπει να λάμψει.

Μη ξεχνάτε πως η Θεϊκή Μητέρα Κουνταλίνη είναι αυτή που σηκώνει τους τάφους των Μυστών. Όταν εγώ λέγω τάφους των Μυστών, δεν αναφέρομαι στους φυσικούς τάφους αλλά στους ψυχολογικούς τά­φους, όπου πρέπει να βρίσκεται αποθηκευμένη η νεκρι­κή σορός των πεθαμένων Εγώ. Ο τάφος λάμπει στον Μύστη όταν είναι τα Εγώ μέσα στον τάφο, αυτό σημαί­νει το άστρο των 6 αιχμών.

Ο οδοιπόρος που πάει στην COMPOSTELA, ο Νικόλαος Φλαμέλ, συμβολίζει μεταξύ των άλλων πραγμάτων τον Ερμή της απόκρυφης Φιλοσοφίας ή τον απόστολο Ιάκωβο. Προφανώς, οι 12 απόστολοι για τους οποίους μιλά η Βίβλος δεν είναι μόνο οι 12 ιστορικοί από­στολοι, καθώς υποθέτουν οι αγνοούντες μορφωμένοι, όχι, αυτές οι 12 αγγελικές δυνάμεις είναι μέσα στο Είναι, είναι τα 12 αυτόνομα και αυτοσυνείδητα μέρη και μέχρι αυτοανεξάρτητα, του κατεξοχήν ατο­μικού μας Είναι.

Από αυτούς τους 12 αποστόλους το πιο σπουδαίο από αυτά είναι το του Ιακώβου, το μεγαλύτερο. Ο Ιάκωβος αντιπροσωπεύει τον Ερμή της απόκρυφης φιλο­σοφίας και ο Ερμής είναι η βάση του Μεγάλου Έργου.

Οι 12 απόστολοι υπήρχαν ιστορικά, δεν το αρνούμαι, αλλά αυτοί συμβολίζουν ή αλληγορούν τους 12 αποστόλους που κάθε ένας από μας φέρει στο εσω­τερικό του. Δεν θέλω να πω πως ήδη όλοι αυτοί εδώ οι παρόντες έχουν ενσαρκώσει τους 12 αποστόλους, εγώ δεν φθάνω μέχρι τα άκρα, δεν θέλω να υπερβάλλω τη σημείωση.

Μπορούμε να ενσαρκώσουμε τους 12, γι' αυτό χρειάζεται αναπόφευκτα να έχουμε πεθάνει, να έχουμε καταστρέψει το Εγώ.

Οι 12 αγγελικές δυνάμεις προφανώς υπήρξαν αποθηκευμένες από τον Κύριο στα σπλάχνα της Θεϊκής Μητέρας Κουνταλίνη και από κει ανέρχονται, έρχο­νται, εισέρχονται στο φυσικό μας σώμα.

Να μη συγχέουν τις 12 αγγελικές δυνάμεις με τις 12 δυνάμεις που έχουμε, δηλαδή τις 5 κοινές αισθήσεις και τις 7 εκκλησίες της Αποκάλυψης. Είναι 12 δυνάμεις και δεν είναι οι 12 αγγελικές δυνάμεις, αλλά βεβαίως σχετίζονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με τις 12 αγγελικές δυνάμεις.

Έτσι λοιπόν, αδελφοί μου, ο Ιάκωβος π.χ. αντιπροσωπεύει το Μεγάλο Έργο και θα λέγαμε, τα μαθήματα του Μεγάλου Έργου, έρχονται από τον Πατέρα από όλα τα Πνεύματα και φθάνουν στο Νου δια μέσου του Ιακώβου.

Μέσα σε μας είναι οι 12 αγγελικές δυνάμεις, είναι οι 24 Γέροι, είναι τα 4 στοιχεία της Φύσεως κ.τ.λ. Το Είναι του κάθε ενός από μας εμφανίζεται ένα πλήθος από αγνά μωρά, από πρίγκιπες. Κάθε ένα από τα μέρη του Είναι απολαμβάνει της αυτονομίας, της αυτοσυνείδησης και της αυτοανεξαρτησίας του.

Γιατί χρειαζόμαστε εμείς να τελειοποιήσουμε κάθε ένα από τα μέρη του Είναι; Αυτό είναι βέβαιο και εξ ολοκλήρου αληθές, αλλά αυτό μόνο είναι δυνα­τόν εξαλείφοντας τα υποκειμενικά στοιχεία των αντι­λήψεων. Το να τελειοποιήσει κανείς τα ανώτερα μέρη του Είναι, αυτό είναι πολύ δύσκολο. Εκείνος ο οποί­ος · επιτυγχάνει να τελειοποιήσει τα ανώτερα μέρη του Είναι του, λαμβάνει τον βαθμό του ISMESH.

Είναι λίγοι που φθάνουν σ' αυτά τα ύψη, πρέπει να αρχίσουμε ήδη, να δημιουργούμε μέσα σε μας τους ίδιους τον άνθρωπο τον κατασκευασμένο κατ' εικόνα και ομοίωση με τον Δημιουργό. Αυτός ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να ανέλθει στην ύπαρξη, χωρίς ένα εξαιρετικό σοκ. Αυτό το σοκ, είναι αυτό το της Γνώσης, είναι αυτό του Φωτός που θα τον εξάγει από το χώρο του χάους και θα τον μετατρέψει σε έναν άνθρωπο Αυτοπραγματωμένο.

Αλλά εάν εκεί δεν θα μας αφήνανε πολύ, θα πηγαίναμε άσχημα. Χρειάζεται να δημιουργούμε, να κάνουμε να ανέρχεται μέσα μας ο ζωντανός άνθρωπος της έβδομης ημέρας, γι' αυτό χρειάζεται επίσης ένα εξαιρετικό σοκ που οι αγνοούντες μορφωμένοι δεν καταλαβαίνουν.

Όταν ένας Μύστης, που είναι ένας άνθρωπος κατασκευασμένος κατ' εικόνα και ομοίωση του Δημιουρ­γού, σχετιζόμενος με αυτά μετατρέπεται σε έναν άνθρωπο ζωντανό, δεν καταλαβαίνετε, τώρα θα εξηγή­σετε σεις το λόγο γιατί οι 12 Απόστολοι είναι συ­κοφαντημένοι .

Τους συκοφαντούν οι ειδικοί, τους συκοφαντούν οι Ιερείς του Ναού και τους συκοφαντούν οι γέροι. Ποιοι είναι οι ειδικοί; Ποιοι είναι οι Ιερείς του Ναού; Ποιοι είναι οι γέροι; Αυτό αξίζει τον κόπο να το εξηγήσουμε.

Οι συγγραφείς, οι διανοούμενοι, αυτοί που είναι προσηλωμένοι σε τέτοιους νόμους φθαρμένους και σαπισμένους, αυτοί είναι οι λανθασμένοι ειδι­κοί που καταδικάζουν τους Μύστες. Ποίοι είναι πραγ­ματικά οι Γέροι; Λοιπόν απλώς οι άνθρωποι οι πολύ γεμάτοι από εμπειρίες, πολύ φρόνιμες, δεν καταλα­βαίνουν ουδέποτε τους Μύστες. Και τέλος ποιοι εί­ναι οι Ιερείς; Οι άνθρωποι της κάθε θρησκείας.

Κατ' αυτόν τον τρόπο οι 12 Άγιοι, οι 12 Αγγε­λικές Δυνάμεις, οι 12 Απόστολοι συνηθίζουν να είναι συκοφαντημένοι, αλλά αυτοί βαδίζουν σταθερά μέχρι εκεί που πρέπει να βαδίσουν.

Ο Ιάκωβος ο μεγαλύτερος, ο ευλογημένος προστά­της του Μεγάλου Έργου, σταθερός πηγαίνει από το δρόμο που τον φέρνει στην COMPOSTELA, (ομιλώ σε μια διάλεκτο ανωτέρου εσωτερισμού γι' αυτούς που είναι στην τρίτη κάμαρα).

Έτσι λοιπόν, αγαπητοί μου αδελφοί βλέπετε αυτά τα σοκ που λαμβάνετε που είναι αναγκαία για τη μεταβολή, είναι ζωτικά.

Υπάρχει ένα βιβλίο που μπορεί να μας οδηγή­σει σε όλα, οποιοσδήποτε από σας μπορεί να το βρει στην αγορά, πωλείται εν αφθονία, αλλά ουδείς το έχει στο χέρι του, ουδείς είναι ικανός για να το καταλάβει.

Ποιος είναι άξιος να ανοίξει το βιβλίο και να θραύσει τις σφραγίδες του; Ουδείς θα μπορούσε ούτε στους Ουρανούς ούτε στη γη, αναφέρομαι στην Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννου. Αυτό το βιβλίο δεν το εννοεί κανείς, ευχαριστίες σ' αυτούς που δεν το έχουν αλλοιωμένο, αλλά σ' αυτές τις ώρες ήδη με το να είναι ένα πτώμα, καθώς δεν το εννοούν, το έχουν αφήσει ήσυχο.

Στην Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννη είναι όλη η επιστήμη του Μεγάλου Έργου. Εκεί είναι ο Ιάκωβος, φαίνεται στην Αποκάλυψη, φθάνει ένα κλωνάρι στο καπέλο του, ένα θαλασσινό κοχύλι, στηρίζεται στο ραβδί του, το κλωνάρι, στο άλλο χέρι πιάνει την Αποκάλυψη, στο καπέλο του λάμπει το κοχύλι, αυτό το καπέλο είναι κατασκευασμένο όπως ένα σπάνιο πράγμα με μια κολοκύθα.

Η Αποκάλυψη μπορεί να μας οδηγήσει, εάν εμείς λαμβάνουμε τα μαθήματα του Πατέρα όλων των Λαμπρών. Είναι δυνατόν να τα λάβουμε δια μέσου του Ιακώβου.

Ο Ιάκωβος είναι ο Ερμής της Απόκρυφης Φιλοσο­φίας και πρέπει να τον προπαρασκευάσουμε στο Σιδη­ρουργέ ίο των Κυκλώπων, στο LABORATORIUM ORATORIUM (Κρυφό εργαστήριο) του Τρίτου Λόγου, εκεί προπαρα­σκευάζεται ο Ερμής και πρέπει να τον δουλεύουμε. Χρειαζόμαστε έναν Ερμή Θειαφισμένο, τον Ερμή και το Θειάφι, καθώς πρέπει γονιμοποιημένα με το εξαχνισμένο Αλάτι.

Επιστρέφοντας στη Γένεση, θα πούμε πως είναι ένα έργο που ακόμη δεν καταλαβαίνουμε. Η Βίβλος αρχίζει με τη Γένεση και τελειώνει με την Αποκάλυ­ψη. Ποιος εννοεί τη Γένεση; Ποιος εννοεί την Αποκά­λυψη; Κανείς.

Υπάρχουν συγγραφείς που υποθέτουν πως ολόκλη­ρη η Γένεση σχετίζεται αποκλειστικά με τον άνθρωπο. Δεν είμαστε υπερβολικοί, δεν υπερβάλλουμε το σημεί­ωμα, σχετίζεται επίσης με το Σύμπαν.

Όταν κάποιος δημιουργεί μέσα στον εαυτό του τον άνθρωπο, κατασκευασμένο κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού, προφανώς εργάζεται με την ίδια δύναμη με την οποία ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο. Είναι όπως ένα μικρό μέρος του κόσμου, μέσα στο οποίο πρέπει να γίνει μια δημιουργία.

Από κει κάποιος θα ξέρει από ποια συνήθεια ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο. Έτσι λοιπόν η Γένεση είναι εφαρμόσιμος στο Μακρόκοσμο, αλλά με συμβολι­κό τρόπο, αλληγορικό. Ουδείς θα μπορούσε να εννοή­σει τη Γένεση, εάν δεν ήτο Αλχημιστής.

Οι Αλχημισταί ξέρουν πως αυτό είναι έτσι, π. χ. Για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε τον Άνθρω­πο κατασκευασμένο κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού, χρειαζόμαστε σφοδρώς το αλάτι, το θειάφι και τον Ερμή (υδράργυρο) και αυτό συμβαίνει εκεί επάνω, στον Μακρόκοσμο.

Από αυτές τις υπάρξεις του διαστήματος, χω­ρίς τέλος, αναβλύζει μέσα στην Αρχή, σύνθεση του αλατιού, θειαφιού και Ερμή (υδράργυρου) και είναι από αυτή την Αρχή που έρχεται να αναβλύσει μια καινούργια κοσμική μονάδα, ένα καινούργιο Ηλιακό Σύστημα.

Εδώ κάτω πρέπει να δημιουργήσουμε μια Αρχή μέσα σε μας τους ίδιους, με αλάτι. Θειάφι και Ερμή (υδράργυρο), ώστε από αυτή την πηγαία Αρχή, να μη δημιουργηθεί μια καινούργια κοσμική μονάδα, αλλά ένας άνθρωπος, κατ' εικόνα και ομοίωση του Δημιουργού.

Οι νόμοι των αναλογιών, των αμοιβαιοτήτων, της νουμερολογίας ουδέποτε σφάλλουν, είναι νόμοι βασικοί. Ένας ζωντανός άνθρωπος, ήδη δεν αναφέρο­μαι σε έναν άνθρωπο κατασκευασμένο κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού, αλλά σε έναν άνθρωπο ζωντανό στην αίσθηση, πιο πλήρη από το λόγο, αναγνωρίζεται από τις τρίαινες που φέρει στα κερατά του.

Προφανώς, για να είναι ένας άνθρωπος ζωντα­νός, πρέπει να φέρει στα κερατά του τις 6 τρίαινες. Εάν δεν τις έχει αυτό θέλει να πει πως ακόμη δεν είναι ένας ζωντανός άνθρωπος, τέτοιος μόνο είναι ένας άνθρωπος κατασκευασμένος κατ' εικόνα και ομοίω­ση του Δημιουργού.

Ο ζωντανός άνθρωπος φέρει τις 6 τρίαινες στα κέρατα. Είναι σαφές, μας κάνει να θυμόμαστε τη σφραγίδα του Σολομώντα, το Αστέρι των 6 σημείων.

Το αστέρι πρέπει να έχει τις 6 τρίαινες στα κερατά του. Τότε βέβαια είναι ένας άνθρωπος αυτο-πραγματωμένος, είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να εγκαθίσταται σταθερά στο Ιερό του ANKLA. Έτσι λοιπόν, αγαπητοί μου, έως εδώ η συνομιλία αυτής της νύχτας.

ΕΡ. Δάσκαλε, για να μετατρέπεται ένας άνθρω­πος σε τρίαινα, σε άνθρωπο τρίαινα, χρειάζεται να είναι πολύ ανυψωμένος;

ΑΠ. Πώς ένας άνθρωπος μετατρέπεται σε τρίαι­να; Όχι, είναι πως οι τρίαινες ορίζουν ακριβώς τους βαθμούς της τελειότητας, τους επιτυγχάνει ο νους, με την αντικειμενική λογική. Εάν ένας άνθρωπος δεν έχει παρά μόνο τις 5 τρίαινες, θα είναι αυτός ο κατασκευασμένος κατ' εικόνα και ομοίωση του Αιώ­νιου.

Εάν σ' αυτόν φαίνονται στα κερατά του, στο κούτελο του 5 τρίαινες, προφανώς έχει σχέση ενός ανθρώπου κατασκευασμένου κατ' εικόνα και ομοίωση του Δημιουργού, αλλά όχι ενός ζωντανού ανθρώπου.

Ένας ζωντανός άνθρωπος, επαναλαμβάνω, φέρει 6 τρίαινες στα κέρατα. Ξέρουμε πολύ καλά αυτό που είναι μια τρίαινα, λέγεται, ο κάτοχος των 3 ρανφών. Καλά, τα κέρατα τα έχει ο Λούσιφερ, τα φέρει ο Εσωτερικός Λούσιφερ που ο κάθε ένας από μας φορτώ­νεται.' Είναι μια αντανάκλαση του Λόγου. Στην αρχή αυτός ο Λούσιφερ είναι ο φημισμένος διάβολος, μαύ­ρος σαν το κάρβουνο.

Όταν κάποιος καταστρέφει το Εγώ, αυτός ο Λούσιφερ είναι ο Αρχάγγελος του Φωτός και στην συγχώνευση του με μας, μας μετατρέπει σε Αρχαγγέ­λους, επίσης θα διατηρεί τα ασημένια του κέρατα, τα ασημένια κέρατα των Ιεροφαντών. Ο αριθμός των τριαινών δεικνύει το βαθμό της προόδου του.

ΕΡ. Δάσκαλε, έχουμε μάθει πως υπάρχουν δάσκα­λοι που επιχειρούν το δρόμο του Απολύτου. Επίσης μας έχετε πει πως όλοι οι άγγελοι που δεν έπεσαν και που ετάκησαν στο Απόλυτο, είναι πιο πέρα από όλη τη δυνατότητα της αντιλήψεως. Ποια τάξη των εξυψώσεων μπορεί να κατέχουν εντός του κόλπου του Απολύτου; Καλά, αλλά μετά υπάρχουν δάσκαλοι που έχουν επιτύχει την Πολύτιμη Πέτρα και την ρίχνουν στο νερό μια, δύο, τρεις φορές. Τι σκοπούς επιδιώ­κουν αυτοί οι δάσκαλοι; Δεν είναι επαρκείς θα λέγαμε με τις εξυψώσεις που επιτυγχάνουν μεταγενεστέρως, εντός του κόλπου του Απολύτου ή ποια τάξη εξυψώσεως ή Σοφίας ψάχνει να βρει αυτός ο δάσκαλος, αυτός ο Πατριάρχης;

ΑΠ. Καλά, ξέρετε πως στην Ινδία ο Μύστης ή ο Γιόγκι που επιδιώκει ακριβώς την ένωση με το Θεό τον ίδιο, τίποτα δεν έχει παρά μόνο να ψάξει να βρει την κατάσταση κατά την οποίαν ήδη συνάντησε το Θεό. Αλλά/ εάν θέλει να προοδεύσει λίγο περισ­σότερο, να εμβαθύνει περισσότερο εντός του Θεού, εάν θέλει να εξερευνήσει περισσότερο το Θεό (επει­δή ο Θεός δεν είναι κανένα πρόσωπο. Θεός είναι το Θείον), θα χρειασθεί με οπισθοδρόμηση να κατέρ­χεται πάλι, θα πρέπει να ξανασηκώνεται για να δώ­σει ζωή στη Φιλοσοφική Πέτρα και να ανέρχεται εκ νέου.

Προφανώς, εάν κάποιος έτσι το κάνει με το να διαπερνά πιο βαθιά, επειδή αυτό είναι συμβολισμένο με το φημισμένο πουλί Φοίνικα, ένα πουλί που πετούσε και πετούσε κάποτε και είχε μια χρυσή κορώ­να άφατη, τα πόδια του ήσαν από χρυσάφι, το φτέρωμά του γαλάζιο, ζούσε χιλιάδες και χιλιάδες χρόνια.

Στο τέλος, κουρασμένο από του να ζει, λέει η μυθολογία πως έφτιαξε μια φωλιά, σχηματισμένη από λιβάνι, μύρα, αλόη, σάνδαλου κ.τ.λ. και εκεί κάηκε.

Η Φύση πληροφορείται και γεμίζεται από θλίψη, με το να βλέπει να μετατρέπεται σε στάχτες το που­λί Φοίνικας, αλλά στο τέλος το ανάστησε από μέσα από τις ίδιες του τις στάχτες, πιο δυνατό από πριν, πιο μεγαλειώδες, πιο βαθύ.

Η Φύση, λαβούσα γνώση, το φοβήθηκε και το λάτρεψε. Έτσι, εκείνος ο οποίος ρίχνει τη Φιλοσο­φική Πέτρα στο νερό, ψάχνει να βρει κάτι, ψάχνει για να αναστήσει την ίδια του την Πέτρα, λίγο πιο αργά και αυτό του προκαλεί πολύ πόνο, πολλές θυ­σίες, πολλές οδύνες, επειδή επιτυγχάνει να δώσει ζωή σε μια Πέτρα, πιο δυνατή, πιο Θεία, την πέτρα των αρετών, την πιο εξαιρετική, την πιο μεγαλοπρεπή.

ΕΡ. Δάσκαλε, αλλά μας έχετε πει πως υπάρχουν δάσκαλοι που έχουν φθάσει πιο πέρα από το σεξ, και γι' αυτό τους έχουν απαγορέψει το σεξ. Δεν μπο­ρούμε να σκεφθούμε πως εντός του κόλπου του Απολύ­του υπάρχει άλλη τάξη των εξυψώσεων;

ΑΠ. Αναντίρρητα το μονοπάτι που οδηγεί στον κόλπο του Αιώνιου, Κοινού, Κοσμικού Πατέρα, είναι ο δρόμος του σεξ, δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Εκείνος ο οποίος βυθίζεται εντός του κόλπου του Αιώνιου, Κοινού, Κοσμικού Πατέρα, ήδη δεν επιστρέφει ξανά στο σεξ, ουδέποτε.

Αλλά είναι πολύ δύσκολο να απορροφάται κανείς εντός του Αιώνιου, Κοινού, Κοσμικού Πατέρα, σπάνιοι είναι αυτοί που το επιτυγχάνουν, αδύνατον όχι, αλλά πολύ δύσκολο.

Μόνο αυτοί που βυθίζονται στο κόλπο του Αιώνιου, Κοινού, Κοσμικού Πατέρα είναι αυτοί που έχουν κτυπήσει στην πόρτα 13, στον ΑΙΝ, στο αφανέρωτο SAT, μόνο αυτοί μπορούν να επιδίδονται στην πολυτέ­λεια του να περάσουν πιο μακριά από το σεξ.

  

Samael Aun Weor

 
MultiTrans