---

Share

---

 

 

ΟΙ ΔΥΟ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

 

 

Σε αυτό το κεφάλαιο ο Α.Δ. Σαμαέλ Αούν Βεόρ μας μιλάει για ένα φλέγων ζήτημα που αφορά την ανθρωπότητα... Μας μιλάει αρχικά για την γραμμή του Είναι (κάθετη γραμμή) οπού εκεί βρίσκεται όλη η ουσία της ζωής και του ανθρώπου κάτι που πάντοτε γνώριζαν οι διάφοροι σοφοί άνθρωποι και οι αρχαίοι λαμπροί πολιτισμοί και κάτι που με τον καιρό «ξεχάστηκε» κι έτσι διαφεύγει από την σημερινή ανθρωπότητα. Σε αυτή τη γραμμή βρίσκονται όλες οι ποιότητες που αποτελούν τον άνθρωπο και συνεπώς μας εξηγεί ο Δάσκαλος πως κάνωντας εδωπέρα την επανάστασή μας μπορεί να οδηγηθούμε στην πραγματική ευτυχία που λανθασμένα ψάχνουμε στην «μάταιη» γραμμή της ζωής. Τέλος, μιλάει και για το μυστήριο του τι συμβαίνει μετά τον θάνατο μας σχετικά όμως με το κύριο θέμα αυτού του κεφαλαίου.

 

 

 

 

 

 

Βρισκόμαστε λοιπόν, από στιγμή σε στι­γμή μπροστά σε ΔΥΟ ΓΡΑΜΜΕΣ, την ΟΡΙΖΟ­ΝΤΙΑ και την ΚΑΘΕΤΟ.

Είναι δηλωμένο πως η ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ είναι πολύ αστεία, από αυτήν πηγαίνει ο Νικο­λός και όλος ο λαός, ο Γιάννης και που τον φτάνεις, ο Γιώργος και όλος ο κόσμος.

Είναι φανερό πως η κάθετος είναι διαφο­ρετική: Είναι ο δρόμος των έξυπνων ανταρτών, των επαναστατών.

Όταν κάποιος θυμάται τον εαυτό του, όταν δουλεύει πάνω στον εαυτό του, όταν δεν ταυτίζεται με όλα τα προβλήμα­τα και τους κόπους της ζωής, πράγματι ακολουθεί το ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ.

ΣΑΜΑΕΛ ΑΟΥΝ ΒΕΟΡ

απο το Διατριβή Επαναστατικής Ψυχολογίας κεφ. 3 - Ψυχολογική Ανταρσία

 

 

Αδελφοί της Γνωστικής Κίνησης του Σαλβαδόρ, αδελφοί της Ονδούρας, αδελφοί της Γουατεμάλας, αδελφοί της χώρας μας του Μεξικού ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟ­ΡΙΣΤΗ.

Αδελφοί: Εσείς είστε εδώ για να με ακούτε και εγώ βρίσκομαι εδώ, έτοιμος για να σας ομιλώ. Μεταξύ εμού και εσάς πρέπει να υπάρχει μια αμοιβαία αλλαγή. Μεταξύ εμού και εσάς πρέπει να υπάρχει η Δημιουργική Κατανόηση. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να εννοήσουμε αληθινά την πραγματική αίσθηση της συναθροίσεως αυτής της νύχτας.

Ποιος είναι ο αληθινός σκοπός της υπάρξεως μας; Είναι κάτι που πρέπει να διασαφηνίσουμε με πλήρη διαύγεια, αυτό είναι κάτι που πρέπει να υπολογίσουμε, να ανακαλύψουμε, να εξετάσουμε ήρεμα...

Ζούμε στον Κόσμο: Για ποιο σκοπό; Υποφέρουμε το άφατο, γιατί; Αγωνιζόμαστε για να αποκτήσουμε αυτό που λέγεται Ψωμί, Ενδυμασία και Στέγη, και μετά από όλα αυτά, τι; Που καταλήγουν όλες αυτές οι υπερπροσπάθειες μας; Ζούμε για να ζούμε, δουλεύουμε για τη ζωή και μετά πεθαίνουμε. Είναι μήπως αυτό κάτι το θαυμάσιο;

Στ' αλήθεια, Αδελφοί μου, γίνεται αναγκαίο να καταλάβουμε την αίσθηση της υπάρξεως μας, την αίσθηση του τρόπου που ζούμε.

Υπάρχουν δύο γραμμές στη ζωή. Τη μία θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ και την άλλη ΚΑΘΕΤΟ και οι οποίες σχηματίζουν ΣΤΑΥΡΟ μέσα σε μας τους ίδιους, εδώ και τώρα, ούτε ένα δευτερόλεπτο μπροστά, ούτε ένα δευτερόλεπτο πίσω. Χρειαζόμαστε να αντικειμενοποιήσουμε για λίγο αυτές τις ΔΥΟ ΓΡΑΜΜΕΣ.

Η ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ αρχίζει με τη γέννηση και τελειώνει με το θάνατο, μπρος από κάθε κούνια υπάρχει η προοπτική ενός μνήματος. Κάθε τι που γεννιέται, πρέπει και να πεθαίνει.

Στην οριζόντια βρίσκονται όλες οι αιτίες της γέννησης, της ανάπτυξης, της αναπαραγωγής, της γήρανσης και μετά του θανάτου.

Στην οριζόντια βρίσκονται οι μάταιες απολαύσεις της ζωής: Ποτά, εξωσυζυγικές σχέσεις, μοι­χείες κ.τ.λ.

Στην οριζόντια γίνεται ο αγώνας για το καθημε­ρινό Ψωμί, ο αγώνας για να μην πεθάνουμε, για να υπάρχουμε κάτω από το Φως του Ήλιου.

Στην οριζόντια βρίσκονται όλες αυτές οι ύψιστες οδύνες της πρακτικής ζωής του σπιτιού, του δρόμου, του γραφείου κ.τ.λ. Τίποτα το θαυμάσιο δεν θα μπορούσε να προσφέρει η Οριζόντια γραμμή...

Αλλά υπάρχει άλλη γραμμή ολοκληρωτικά διαφορετική: Θέλω να αναφερθώ, κατά εμφατικό τρόπο, στην ΚΑΘΕΤΟ, (Προηγουμένως καθώς ήδη είπα, η ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ και η ΚΑΘΕΤΟΣ σχηματίζουν ΣΤΑΥΡΟ). Αλλά αυτή η Κάθετος είναι ενδιαφέρουσα, σ' αυτήν την Κάθετο βρίσκονται τα διάφορα επίπεδα του Είναι, βρίσκονται οι Εσωτερικές Δυνάμεις, οι Δυνάμεις που Θεοποιούν, η Επανάσταση της Συνείδησης κ.τ.λ. Με τις Δυνάμεις της ΚΑΘΕΤΟΥ μπορούμε εμείς να επιδράσουμε αποφασιστικά, επάνω στις οριζόντιες απόψεις της πρακτικής ζωής, μπορούμε να αλλάξουμε ολοκληρωτικά το Πεπρωμένο μας, να κάνουμε τη ζωή μας κάπως διαφορετική. Το να γίνουμε κάπως ολοκληρωτικά διαφορετικοί, από αυτήν την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, από αυτό που είμαστε, και που έχουμε γνωρίσει σ' αυτή την πικρή ύπαρξη.

Είναι λοιπόν η Κάθετος, θαυμάσια επαναστατι­κή από φύσεως της. Αλλά χρειάζεται να έχουμε λίγες αμφιβολίες.

Πρώτα απ' όλα ερωτώ τον εαυτό μου και ερωτώ και σας όλους που είσαστε εδώ παρόντες. Είμαστε μήπως ευχαριστημένοι από αυτό που είμαστε; Ποιος από σας αισθάνεται ευτυχισμένος, στην πιο τέλεια αίσθηση της λέξης; Ποιος από σας αισθάνεται αυτό που λέω; Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς, ουδείς από εμάς μπορεί να πει πως βρίσκεται σε μια όαση μακαριότητας. Έχουμε τρομερές αμφιβολίες, δυσαρέ­σκειες, άγχη, πίκρες, υποφέρουμε πολύ και η καρδιά μας πάλλεται με τρομερή ένταση... Χρειαζόμαστε να εξέλθουμε από αυτόν το βάρβαρο που βρισκόμαστε, χρειαζόμαστε στ' αλήθεια να αλλάξουμε ριζικά, και αυτό μόνο θα είναι δυνατόν εάν εμείς επί καλέσουμε τις Υπερφυσικές και Υπερβατικές Δυνάμεις της Κα­θέτου .

Όταν κάποιος καθώς βαδίζει στην ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ συμφωνεί με τον εαυτό του, με το ιδιαίτερο του ΕΙΝΑΙ, όταν ερωτά τον εαυτό του. Ποιος είμαι, από που έρχομαι, και για που πάω, ποιος είναι ο σκοπός της υπάρξεως μου; Αναμφισβήτητα εισέρχεται στην ΚΑΘΕΤΟ ΓΡΑΜΜΗ, που είναι το ΜΟΝΟΠΑΤΙ της Επανάστα­σης, το Μονοπάτι που οδηγεί στον ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΟ.

Έχει φθάσει η ώρα του Υπεράνθρωπου, το "Δια­νοητικό ζώο" δεν είναι, παρά μια γέφυρα που έχει τεθεί ανάμεσα στο κατώτερο ζώο και στον Υπεράνθρωπο. Εμείς χρειάζεται να μετατραπούμε σε αληθινούς βασι­λιάδες της δημιουργίας, σε Αφέντες του εαυτού μας, σε Κυρίους όλου αυτού που υπάρχει, που υπήρχε και που θα υπάρχει... Επείγει μια αλλαγή, μια ολοκληρω­τική μετατροπή, επείγει να εξέλθουμε αμέσως από αυτό το τραχύ από αυτό το χάος που βρισκόμαστε και στο οποίο φιλονικούμε άθλια.

Οι Νόμοι της Γης ουδόλως θα μπορούσαν να μας προσφέρουν την Ειρήνη. Οι Νόμοι της Γης ουδόλως θα μπορούσαν να μας προσφέρουν την αυθεντική ευτυχία που μεταβάλλει ριζικά. Οι Νόμοι της Γης ουδόλως θα μπορούσαν να μας προσφέρουν την Ελευθερία.

Έτσι λοιπόν είναι επείγον να μπούμε στην Κάθετο Γραμμή που φέρουμε μέσα μας, σε μας τους ίδιους, εδώ και τώρα.

Έχει φθάσει η ώρα της μεγάλης επανάστασης, της Ψυχολογικής Επανάστασης, της Επανάστασης στην Πορεία, της Επανάστασης που θα μας οδηγήσει μέχρι τον Υπεράνθρωπο...

Αδελφοί Γνωστικοί εδώ μαζεμένοι: Σας προσκαλώ να συλλογιστούμε επάνω στον Υπεράνθρωπο, σας προσκα­λώ να εισέλθετε σ' αυτό το Επαναστατικό ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟ­ΠΑΤΙ που θα σας οδηγήσει αναπόφευκτα μέχρι την τελική ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ.

Δεν είσθε εσείς ευτυχείς, το ξέρω, και δεν θα είσθε ουδέποτε ευτυχείς, εάν δεν ερευνήσετε με σταθερότητα την ΚΑΘΕΤΟ ΓΡΑΜΜΗ. Δεν θα είσθε ευτυχείς, ενώ δεν θα έχετε φθάσει στο ύψος του Υπεράνθρωπου. Δεν θα είσθε ευτυχείς εφ' όσον δεν απελευθερώνετε την Συνείδηση από τον οδυνηρό βόρβορο αυτού του Κόσμου. Δεν θα είσθε ευτυχείς εφ Όσον δεν εμπειριώνετε ΑΥΤΟ που είναι το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ, ΑΥΤΟ που δεν είναι του χρόνου, ΑΥΤΟ που είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ... Έτσι λοιπόν, αδελφοί που είσθε αυτή τη νύχτα εδώ μαζεμένοι, σας προσκαλώ να συλλογισθεί­τε... Στο ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ βρίσκεται η Απελευθέρωση της Συνείδησης. Όταν κάποιος δέχεται πως έχει μία Ιδιαίτερη Ψυχολογία, αναμφισβήτητα αρχίζει να δου­λεύει πάνω στον εαυτό του. Τότε είναι σαφές πως εισέρχεται στο ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ.

Είμαστε ένα αληθινό αίνιγμα για μας τους ίδιους, ένα αίνιγμα που πρέπει να διευκρινίσουμε, ένα αίνιγμα που πρέπει να λύσουμε, ένα αίνιγμα που πρέπει να θραύσουμε. Δεν ξέρουμε τους εαυτούς μας, δυστυχώς, αν και πιστεύουμε πως τους γνωρίζου­με. Χρειάζεται να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, με τους εαυτούς σας, με εμένα τον ίδιο.

Εύκολα αποδεχόμαστε πως έχουμε ένα φυσικό σώμα, αποτελούμενο από όργανα, έναν οργανισμό, αλλά λίγοι καταλαβαίνουμε στ' αλήθεια πως έχουμε μια ιδιαίτερη Ψυχολογία. Όταν κάποιος καταλαβαίνει πως έχει μια ιδιαίτερη Ψυχολογία, αρχίζει να δου­λεύει επάνω στον εαυτό του, εδώ και τώρα. Όταν κάποιος καταλαβαίνει πως έχει μια Ψυχολογία, αρχί­ζει με την πρόθεση της Ψυχολογικής Αυτοπαρατήρησης.

Εκείνος ο οποίος αρχίζει να αυτοπαρατηρεί τον εαυτό του, μετατρέπεται εκ των πραγμάτων σε ένα διαφορετικό άτομο, διαφορετικό σε όλα, απολύτως διαφορετικό. Περισσότερο ο λαός έχει την τάση να δέχεται μόνο την Φυσική άποψη, την τριδιαστατική, το πυκνό σώμα, επειδή μπορεί να το δει, να το ακού­σει, να το αγγίξει, να το ψηλαφίσει. Λίγοι στ' αλή­θεια είναι εκείνοι που ειλικρινά αποδέχονται πως έχουν μια ιδιαίτερη Ψυχολογία. Όταν κάποιος το αποδέχεται, εκ των πραγμάτων αρχίζει να αυτοπαρατηρείται και αυτό τον κάνει κάπως διαφορετικό στους πλησίον του. Αυτοπαρατηρηθείτε για να αυτογνωριστείτε, αυτό είναι το καλύτερο, από τα καλύτερα...

Κάποιος μου έλεγε μια μέρα ή πάει πολύς χρό­νος για να είμαι πιο σαφής, πως γνώριζε τον εαυτό του. Τότε δεν ήταν απρεπές σε κάποιον να του πει:

"Εάν εσύ γνωρίζεις τον εαυτό σου, πες μου: Πόσα άτομα έχει μια τρίχα των μαλλιών σου;" Και ο άνθρω­πος είπε "Καλά αυτό δεν το ξέρω". Ε τότε του είπα:

Εάν δεν γνωρίζεις μια τρίχα των μαλλιών σου, εάν δεν ξέρεις πόσα άτομα έχει, πολύ ολιγότερο θα γνωρί­ζεις εξ ολοκλήρου τον εαυτό σου...

Αναντίρρητα εκείνος ο άνθρωπος δεν έκανε τίποτε άλλο, από το να παραδεχθεί αυτή τη δήλωση μου. Όταν κάποιος γνωρίζει τον εαυτό του βαθιά γνωρίζει το Σύμπαν και τους Θεούς. Στο ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟ­ΠΑΤΙ προτιθέμεθα προ όλου να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, επειδή μόνο γνωρίζοντας τον εαυτό μας μπορού­με να γνωρίσουμε και τους άλλους.

Στο ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ, αγαπητοί μου αδελφοί, πρέπει να κάνουμε μια Ψυχολογική καταγραφή του εαυτού μας, για να ξέρουμε τί έχουμε και τί μας λείπει. Υπάρχει πολύ που πρέπει να εξαλείψουμε, υπάρχει πάρα πολύ στο εσωτερικό μας και επίσης υπάρχει πολύ σε μας που πρέπει να κατακτήσουμε, που μας λείπει (μας περισσεύει πολύ και μας λείπει πολύ). Στο ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ πρέπει να κάνουμε μια καταγραφή του εαυτού μας, για να ξέρουμε ποιοι είμαστε, από που ερχόμαστε, προς τα που πάμε, ποιος είναι ο σκοπός της υπάρξεως μας...

Εδώ μαζεμένοι σ' αυτή την Σάλα, πρέπει να εξετασθούμε για λίγο, πρέπει να κάνουμε την Αυτοεξέτασή μας, πρέπει στ' αλήθεια να αναλύσουμε το θέμα του εαυτού μας, θέτοντας το επάνω στο ταπέτο του τραπεζιού, εάν είναι πως στ' αλήθεια είμαστε έτοιμοι να δουλέψουμε για ν' αλλάξουμε ολοκληρωτικά.

Στο ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ βρίσκονται τα διάφορα Επίπεδα του ΕΙΝΑΙ. Όταν κάποιος αρχίζει να δουλεύει επάνω στον εαυτό του για να εξαλείψει αυτό ή εκείνο το Ψυχολογικό Ελάττωμα, αναμφισβήτητα, εισέρχεται εκ των πραγμάτων και με το δικό του δικαίωμα στο Ανώτερο Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ, Ξέρω πως σας έχει λεχθεί μια μεγάλη αλήθεια, πως το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ του κάθε ενός, έλκει την ίδια του τη ζωή, (κάθε άνθρω­πος είναι αυτό που η ζωή του είναι).

Παρατηρείστε μια αγελάδα στο στάβλο. Το ΕΙΝΑΙ της έλκει τη ζωή της. Εάν μια αγελάδα την βγάλουμε από το στάβλο και τη φέρουμε στο δωμάτιο μας, εάν της βάλουμε έναν υπηρέτη, εάν την χτενίσουμε πολύ καλά, εάν την γεμίσουμε με ταλκ, την αλείψουμε με κολών ία, δεν θα πάψει από του να είναι αγελάδα, αυτή θα συνεχίζει με τις συνήθειες της αγελάδας, αυτή θα κάνει το δωμάτιο μας έναν στάβλο, δεν θα αλλάξει, επειδή το επίπεδο του ΕΙΝΑΙ έλκει για τον κάθε ένα την ίδια του τη ζωή.

Εάν πάρουμε από το πλήθος έναν ζητιάνο κουρε­λή και τον φέρουμε στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, ώστε να ζει εκεί κοντά στην βασίλισσα Ελισάβετ, στην αρχή θα τον περιμένουν πολλοί καλοαναθρεμμένοι, θα υπολογίζεται σαν ένας μεγάλος Κύριος, αλλά το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ του θα έλκει την ιδιαίτερη ζωή του. Σύντομα οι κακοαναθρεμμένοι του παλατιού εκείνου θα βρουν στον ζητιάνο συνήθειες πολύ διαφο­ρετικές από αυτές του παλατιού. Θα δουν πως είναι φιλάργυρος, θα δουν πως χρησιμοποιεί τα χρήματα κατά τρόπο φοβερό, θα δουν πως δεν θα ξοδέψει ουδέ­ποτε τα χρήματα, ούτε μια πεντάρα, ούτε για να βοηθήσει ένα φίλο. Θα υπολογίσουν την ευερεθιστικότητά του, θα υπολογίσουν την αδιαφορία του, θα υπολογίσουν τα κουτσομπολιά του, θα μετατραπούν σε εχθρούς του, από όσα λέγουν και από όσα λέγονται κ.τ.λ. Οπότε, θα φθάσει η στιγμή που αυτός θα μεί­νει μόνος του, σε ολόκληρο το παλάτι του Μπάκιγχαμ.

Θα πρέπει να παρακαλάει τους κακοαναθρεμμένους να του φέρουν ένα πιάτο για να φάει, επειδή αυτοί δεν θα θέλουν να τον υπομένουν, θα τον εγκα­ταλείψουν μέσα στο ίδιο το παλάτι του Μπάκιγχαμ, αν και φαίνεται το δυνατόν καλύτερος, θα συνεχίσει να αισθάνεται αυτό που είναι, ένας ζητιάνος...

Το επίπεδο του ΕΙΝΑΙ του καθενός μας έλκει την ιδιαίτερη ζωή του. Ένας άνθρωπος είναι αυτό που η ζωή του είναι.. Πολλοί απασχολούνται στο να έχουν μεγάλες ποσότητες χρημάτων.

Λένε: Εάν μου πέσει το λαχείο, πόσο διαφορε­τική θα είναι η ζωή μου. ΘΑ ΞΑΝΑΓΕΝΝΙΌΜΟΥΝ, θα άλλαζα ριζικά...

Αλλά αυτό είναι λάθος, απολύτως λανθασμένο, επειδή το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ, έλκει την ίδια του τη ζωή (ένας άνθρωπος είναι αυτό που είναι η ζωή του)... Αρμόζει όπως εμείς συλλογισθούμε επάνω σε όλα τα θέματα.

Δεν είναι πως μαζεύοντας τεράστιες ποσότητες χρημάτων θα αλλάξουμε την ίδια μας την ύπαρξη, όχι, αυτό που χρειαζόμαστε είναι να περάσουμε σε ένα άλλο Επίπεδο, σε ένα ανώτερο Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ.

Τοποθετούμενοι για μια στιγμή σε κάποιο από αυτά τα παράξενα μέρη της πόλεως σε μια από τις χαμένες πόλεις, σε ένα από αυτά τα μέρη όπου οι Παραπηγματούχοι, ζώντες σε ένα μέρος από αυτά: μάλωναν μεταξύ τους καθημερινά, μεθούσαν, προσβάλ­λονταν, σκοτωνόντουσαν, και εκείνη η Παροικία που άλλοτε ζούσε ήσυχη, έπρεπε να περάσει από ανή­κουστες εκπλήξεις.

Καθημερινά τα αστυνομικά αυτοκίνητα ηχούσαν τις σειρήνες τους κατευθυνόμενα προς τα εκεί, ακουγόντουσαν κραυγές, πόνου, θυμού, μίσους, κ.τ.λ. και εκείνοι οι δυστυχισμένοι άνθρωποι συνέχιζαν όπως πάντα, να υποφέρουν τρομερά (σαφώς το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ τους είλκυε την ιδιαίτερη τους ζωή)...

Εάν σε κάποια δεδομένη στιγμή, κάποιος από αυτούς είχε συλλογισθεί, αν και θα ήταν για μια στιγμή, εάν προτίθετο να μελετήσει τον εαυτό του, εάν είχε ανακαλύψει τα Ψυχολογικά του ελαττώματα και ως τολμηρός, να τεθεί στο ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ της Επαναστατικής Ψυχολογίας, σαφώς θα μπορούσε να εξαλείψει μερικά Ελαττώματα, τέτοιο όπως του Θυμού, δυνατόν του Μίσους, του Εγωισμού, του Κουτσομπο­λιού κ.τ.λ.

Αποτέλεσμα: θα άλλαζε το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ του, θα τελειοποιούντο οι συνήθειες του.

Αναμφισβήτητα, τότε δεν θα μπορούσε να συνεν­νοηθεί με εκείνους τους ανθρώπους που τον περιτρι­γύριζαν, αυτοί οι άνθρωποι επίσης δεν θα μπορούσαν να συνεννοηθούν με αυτόν. Αναγκαστικά θα έπρεπε να δημιουργήσει νέες γνωριμίες και εκ του Νόμου, απλώς από ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, θα αποκτούσε νέες φιλίες. Τελικά, αλλάζοντας το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ του θα άλλαζε η ζωή του, πιθανώς, αυτές οι καινούρ­γιες σχέσεις να του προσέφεραν καινούργιες ευκαι­ρίες. Δια μέσου των σχέσεων αυτών θα άλλαζε το οικονομικό του πρόβλημα της ίδιας του της ύπαρξης, θα αποκτούσε μια διαφορετική δουλειά, θα καλυτέρευε βαθμηδόν.

Έτσι λοιπόν το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ του καθενός έλκει την ίδια του τη ζωή, και ένας άνθρωπος είναι αυτός που είναι η ζωή του.

Στο ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ έχουμε την δυνατότητα ν' αλλάξουμε το ίδιο το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ μας, εάν εξαλείψουμε από τον εαυτό μας τα Ψυχολογικά Ελαττώ­ματα. Το αποτέλεσμα θα είναι εξαιρετικό, επειδή, με το ν' άλλαζει το ίδιο μας το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ, θα αλλάζει επίσης η ζωή μας εξ ολοκλήρου.

Όταν κάποιος αλλάζει ριζικά, αλλάζει επίσης όλο αυτό που τον περιτριγυρίζει.

Οι φρικτές αυτές περιστάσεις της ύπαρξης, οι περιστάσεις της ζωής οι καθόλου ευχάριστες, δεν είναι παρά μόνο απλές προβολές αυτού που συμβαί­νει στο εσωτερικό μας. Εάν εμείς αλλάξουμε στο εσωτερικό μας, οι εξωτερικές περιστάσεις θα αλλά­ξουν επίσης, αλλά εάν δεν αλλάξουμε εσωτερικά, οι εξωτερικές περιστάσεις δεν θα αλλάξουν επίσης.

Ήδη ο Δον Εμμανουήλ Κάντ, ο Φιλόσοφος του KOENISBERG, είπε: Το εξωτερικό είναι η αντανάκλαση του εσωτερικού. Με άλλα λόγια θα διασαφηνίσουμε λέγοντας: Το εξωτερικό δεν είναι παρά η αντανάκλα­ση αυτού που εσωτερικά είμαστε.

Εάν είμαστε άτομα θυμώδη, εάν μισούμε, εάν ζηλεύουμε, εάν φθονούμε, εάν είμαστε διεστραμμένοι, οι περιστάσεις που θα μας περιτριγυρίζουν θα είναι διεστραμμένες, ολέθριες, φρικτές, θα μπορούν να σημειωθούν μέχρι και του Κόκκινου Τύπου. Και εάν είμαστε άτομα καλύτερος ποιότητος, σε αρμονία με το απόλυτο, εάν εμπνέουμε ΕΙΡΗΝΗ, εάν ακτινοβο­λούμε ΑΓΑΠΗ, ΚΑΛΟΣΥΝΗ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ, οι περιστάσεις της ζωής που θα πηγάζουν από τον εαυτό μας θα είναι όμορφες, θα έχουμε πάρα πολύ καλές σχέσεις, θα υπάρχει αρμονία με όλους αυτούς που μας περιτρι­γυρίζουν. ..

Είναι πολλοί αυτοί που μου γράφουν διηγώντας μου τα προβλήματα τους: Πως (λέει η γυναίκα) ο σύζυγος μου πήγε με άλλη. Πως (λέει ο σύζυγος) η γυναίκα του δεν θέλει να ζει πλέον με αυτόν, επειδή πήγε με άλλον άνδρα, πως να το κάνει πως να λύσει το πρόβλημα. Πως (λέει κάποιος) δεν θέλουν να τον πληρώσουν, πως φιλονίκησαν μαζί του και τώρα πως θα λύσει το πρόβλημα, πως θέλει να τον βοηθήσουμε για να λύσει το πρόβλημα, για να λύσει την φιλονικία κ.τ.λ.

Κάθε περίπτωση, όσον αφορά το κοινό, είναι μπερδεμένη, δύσκολη, όλοι θέλουν να τους λυθούν τα προβλήματα τους. Όλοι επιθυμούν να ζουν σε ειρή­νη, να έχουν μια εξαιρετική αρμονία ανάμεσα στην ευτυχία, χωρίς προβλήματα. Αλλά δεν θέλουν να υπολο­γίσουν, αυτοί που μου γράφουν κατ' αυτόν τον τρόπο, πως την ρίζα, αιτία, όλων των προβλημάτων τους, την φέρουν στο εσωτερικό τους, πως αυτά τα προβλή­ματα δεν είναι παρά μόνο οι προβολές του εσωτερικού τους, πως από το εσωτερικό τους εξέρχονται τα προ­βλήματα, επειδή ένας άνθρωπος είναι αυτό που είναι η ζωή του, και τίποτε άλλο από αυτό που είναι η ζωή του. Εάν δεν αλλάζει το Ιδιαίτερο Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ του, εάν δεν αλλάζει την Εσωτερική ζωή του, δεν θα αλλάξει τίποτα.

Το εξωτερικό δεν είναι παρά η αντανάκλαση του εσωτερικού...

Έχει φθάσει η ώρα του να εννοήσουν αυτό. Θέλουν ευτυχία, αλλά από που θα την πάρουν; Δεν θέλουν να δεχθούν πως τα λάθη, τις αιτίες καλύτερα θα λέγαμε, όλων αυτών που τους συμβαίνουν, τις φέρνουν μέσα στον εαυτό τους. Ναι, ο κάθε ένας φέρνει τις αιτίες των οδυνών του μέσα στον εαυτό του και ενώ δεν λύνονται οι αιτίες, οι οδύνες επί­σης δεν θα λυθούν.

Κάθε Αποτέλεσμα έχει την Αιτία του, η Αιτία εξ ολοκλήρου προκαλεί το Αποτέλεσμα της.

Έτσι λοιπόν, εμείς που θέλουμε να περπατήσου­με το ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ, προ όλου προτρεπόμαστε στην Αυτοανακάλυψη, να γνωρίσουμε τα Ιδιαίτερα Ελαττώμα­τα μας, για να τα εκριζώσουμε, για να τα εξάγουμε από τον εαυτό μας, επειδή μόνο έτσι θα μπορέσουμε να αλλάξουμε βασικά...

Ένας άνθρωπος είναι αυτό που είναι η ζωή του. Εάν ένας άνθρωπος δεν δουλεύει την ίδια του τη ζωή, αναμφισβήτητα θα χάσει τον χρόνο του άθλια..

Η ζωή είναι σαν μια ταινία, που προφανώς ολο­κληρώνεται με τον θάνατο. Ο θάνατος είναι η επιστροφή στο σημείο της αρχικής εκκίνησης, με την δυνατότητα της εκ νέου προβολής, επάνω στο χαλί του κόσμου, της ίδιας της ζωής...

Στον βουδισμό ομιλείται για τις ^ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΖΩΕΣ, αλλά εγώ στ' αλήθεια σας λέω πως δεν υπάρχουν "Διαδοχικές ζωές, αυτό που υπάρχει, αυτό που πραγ­ματικά υπάρχει είναι οι ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ, επειδή η Ζωή είναι η ίδια. Όταν φτάνει η ώρα του θανάτου η ταινία τελειώνει, την τυλίγουμε σε μια ταινία και την φέρνουμε στην Αιωνιότητα. Εκεί την ξαναζούμε κατά τρόπο αναδρομικό.

Μην ξεχνάτε εσείς, πως καθώς υπάρχει ένα Διάστημα Τρισδιαστατικό, ορατό και απτό, επίσης υπάρχει ένα Διάστημα Ψυχολογικό, και αυτό είναι αναντίρρητο, αναμφισβήτητο, αξιωματικό. Στο "Ψυχο­λογικό Διάστημα" συνεχίζει η ίδια μας η Ζωή. Εκεί την ξαναζούμε, λέω κατά τρόπο αναδρομικό. Πολύ πιο αργότερα ξαναγυρίζουμε, επιστρέφουμε στο Χρόνο, ενσωματωνόμαστε εκ νέου σε έναν νέο οργανισμό (αυ­τός είναι ο Νόμος της Αιώνιας Επιστροφής), και επιστρέφουμε για να ξαναπροβάλλουμε την ίδια μας τη ζωή, για να την ξαναπροβάλλουμε στο χαλί αυτού του κόσμου.

Έτσι λοιπόν είναι, δηλαδή, δεν είναι οι ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΖΩΕΣ αυτό που υπάρχει, αλλά πραγματικά αυτό που υπάρχει είναι οι ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ. (Διαφοροποιείστε τις Διαδοχικές Ζωές και τις Διαδοχικές Υπάρξεις.

Samael Aun Weor 

---

Share

---