O ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

Ο ορισμός του διαλογισμού, σύμφωνα μ' ένα λεξικό, είναι: "Η πράξη της μετά προσοχής προσήλω­σης των σκέψεων στη μελέτη ενός πράγματος".

Εάν θυμηθούμε τί είναι ο νους, βλέπουμε ότι ένας τέτοιος ορισμός δεν ανταποκρίνεται στην πραγμα­τικότητα, διότι οι σκέψεις είναι μια λειτουργία του νοητικού σώματος και όχι του φυσικού εγκεφάλου. Γι' αυτό το λόγο, ο άνθρωπος σκέπτεται δίχως το φυσικό εγκέφαλο, ανεξάρτητα από τη φυσική ύλη.

Η πράξη του να προσηλώνει κανείς τις σκέψεις στη μελέτη ενός πράγματος, συνεπάγεται την ισχυρο­ποίηση του νοητικού σώματος, κι έτσι, όπως είναι ο κόσμος του ψυχολογικού Εγώ, (το ΕΓΩ εκτυλίσσεται στον κόσμο του νου) αυτή η πράξη σημαίνει να βάζου­με τον εαυτό μας κάτω από τον έλεγχο του τρομερού δαίμονα Χάϊ (του δαίμονα του νου).

Ο διαλογισμός αυτός καθαυτός είναι μια τεχνι­κή για να παίρνουμε πληροφορίες από τους εσωτερι­κούς κόσμους και γι' άλλα πράγματα που θα δούμε αργότερα. Είναι αδύνατο για έναν τέτοιο σκοπό, να βάζουμε τον εαυτό μας στην κατοχή του νου: για έναν αληθινό διαλογισμό, ο νους πρέπει να ελέγχεται πλήρως.

Δια μέσω του διαλογισμού, η ψυχή βυθίζεται στην ανώτερη διάσταση κι έξω απ' αυτόν τον κόσμο της Μάγια (κόσμο της πλάνης, της αυταπάτης), η ουσία συλλαμβάνει τα πράγματα έτσι όπως είναι, την αληθινή πραγματικότητα.

Βυθιζόμενοι στον αληθινό διαλογισμό, καταλαβαίνουμε και κατανοούμε ότι αυτή η τυχαία συσσώρευ­ση αντικειμένων που βλέπουμε πάνω σ' αυτό το φυσικό επίπεδο, σ' αυτή την περιοχή σκιών, δεν υπάρχει. Και πράγματι, όλα τα φαινόμενα της φύσης και όλα τα αντικείμενα είναι στενά συνδεδεμένα και εσωτερι­κά εξαρτώμενα και αμοιβαία καθοριζόμενα το ένα από το άλλο.

Κάθε φαινόμενο της φύσης μπορεί να κατανοηθεί εξ ολοκλήρου, εάν το μελετήσουμε ξεχωριστά. Όλα βρίσκονται σε ακατάπαυστη κίνηση, όλα αλλάζουν, τίποτα δεν παραμένει στάσιμο.

Σε κάθε αντικείμενο υπάρχει μια εσωτερική μάχη, το αντικείμενο είναι συγχρόνως θετικό και αρνητικό. Το ποσοτικό μετατρέπεται σε ποιοτικό. Η εξέλιξη είναι μια διαδικασία περιπλοκής της ενέρ­γειας' η ζωή είναι ένα ακέραιο σύνολο.

Η Γνώση διαμέσου του διαλογισμού, μας επιτρέ­πει να γνωρίσουμε τη σχέση που υπάρχει, υπήρξε και θα υπάρχει, μας επιτρέπει να γνωρίσουμε τη στενή υπάρχουσα σχέση ανάμεσα σ' όλες τις μορφές και τις αξίες της Μεγάλης Φύσης.

Μέσω του διαλογισμού θα ψάξουμε τις κοσμικές αλήθειες, θα γνωρίσουμε από άμεση εμπειρία αυτό που υπάρχει πάνω και κάτω από τα όρια της εξωτερι­κής αντίληψης, την ύπαρξη των κόσμων, ηλιακών συ­στημάτων και αστερισμών, που κατοικούνται από όλα τα είδη ζωντανών πλασμάτων.

Πράγματι, εκεί υπάρχουν μάζες που είναι πάνω και κάτω από τα όρια της εξωτερικής αισθητηριακής αντίληψης.

Από τους νόμους της φυσικής ξέρουμε ότι, όταν μια παλμική κίνηση είναι πολύ αργή, η μάζα βρίσκεται κάτω από τα όρια της εξωτερικής αισθητη­ριακής αντίληψης και όταν η παλμική κίνηση είναι πολύ ταχεία, η μάζα βρίσκεται πάνω από τα όρια της εξωτερικής αισθητηριακής αντίληψης. Με το τηλε­σκόπιο μπορούμε να δούμε μόνο τη μάζα της οποίας οι βαθμοί δόνησης των ατόμων της βρίσκονται εντός των ορίων της αντίληψης. Οι αισθήσεις μας εξωτερι­κής αντίληψης λίγα μόνο μπορούν να ανιχνεύουν και ξέρουμε πια ότι η αποκαλούμενη ύλη είναι ενέργεια συμπυκνωμένη σε απεριόριστη μάζα.

Ο διαλεκτικός υλισμός, όπως και η μεταφυσική, δίνουν απηρχαιωμένες εξηγήσεις περί της πραγματικό­τητας των κόσμων. Ο διαλεκτικός υλισμός δεν ξέρει από αξίες, μελετά μόνο το αντικείμενο. Ας θυμηθού­με ότι το όπιο των θεωριών είναι πικρότερο από το θάνατο. Κι η μεταφυσική ωστόσο, δεν ξέρει ούτε από αξίες, ούτε από αντικείμενα.

Η μεγαλύτερη επιδίωξη του μαθητή αποκρυφισμού είναι να γίνει ένας συνειδητός πολίτης των ανώτερων κόσμων, αλλά δυστυχώς η ανθρώπινη φυλή έχει τις εσωτερικές της δυνάμεις τελείως κατεστραμμένες, ατροφικές, και αυτό είναι το καρμικό αποτέλεσμα των κακών μας συνηθειών.

Πρέπει να μάθουμε να διαλογιζόμαστε. Όταν ο σοφός βυθίζεται σε διαλογισμό, αναζητεί πληροφο­ρίες, τα Τσάκρας ενεργοποιούνται μέσω του διαλογισμού. Ο διαλογισμός είναι το ψωμί του σοφού.

Όταν ο σοφός διαλογίζεται, αναζητά το Θεό, ψάχνει για άμεσες πληροφορίες. Αλλά για να διαλογι­στούμε σωστά, όπως ήδη έχουμε πει, είναι αναγκαίο να καθιερώσουμε μια τέλεια ισορροπία ανάμεσα στο νου και στην καρδιά. Ότου ο νους είναι ακινητοποιη­μένος στον εγκέφαλο, ο εσωτερικός διαλογισμός καθί­σταται αδύνατος, εξαιτίας μιας τέτοιας έλλειψης ισορροπίας.

Samael Aun Weor